Paweł Popardowski, Problematyka spółek kapitałowych na tle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego
W sierpniowym numerze kwartalnika GLOSA polecamy przegląd orzecznictwa przygotowany przez Pawła Popardowskiego „Problematyka spółek kapitałowych na tle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego”.

Przegląd ten został poświęcony analizie judykatury Sądu Najwyższego z przełomu lat 2015 i 2016, merytorycznie związanej z problematyką spółek kapitałowych. We wskazanym okresie Sąd Najwyższy wydał kilka interesujących orzeczeń z perspektywy praktyki i doktryny prawa handlowego. Istotne znaczenie miały wydane w tym okresie orzeczenia dotyczące m.in. przesłanek uchylenia uchwały zgromadzenia wspólników (walnego zgromadzenia akcjonariuszy), reprezentacji spółki w postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o stwierdzenie nieważności lub uchylenie uchwały zgromadzenia wspólników (walnego zgromadzenia akcjonariuszy) w przedmiocie odwołania członka zarządu czy trybu zamiany akcji imiennych na akcje na okaziciela.

Bartłomiej Ostrzechowski, glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 17.04.2015 r. (I CSK 216/14), dotyczącego odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego
Ciekawą lekturę stanowi również glosa Bartłomieja Ostrzechowskiego do wyroku Sądu Najwyższego z 17.04.2015 r. (I CSK 216/14), dotyczącego odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego. W komentowanym wyroku Sąd Najwyższy rozważał problem odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za szkodę spowodowaną oszustwem dokonanym przez agenta ubezpieczeniowego. Przesłankami tej odpowiedzialności są: wyrządzenie szkody w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych, szkoda, adekwatny związek przyczynowy oraz bezprawność czynu agenta. Tendencja do rozszerzania zakresu odpowiedzialności za cudze czyny na szkody wyrządzone umyślnie przez pracowników i innych wykonawców powierzonych czynności zasługuje na aprobatę, ponieważ odpowiedzialność za cudze czyny jest uzasadniona, jeżeli ryzyko wyrządzenia analizowanej szkody powstało lub zwiększyło się ze względu na charakter pracy powierzonej sprawcy. Za trafne należy również uznać obniżenie odszkodowania należnego od zakładu ubezpieczeń w sytuacji, gdy poszkodowany swoją nieostrożnością umożliwił sprawcy wyrządzenie szkody.

Kinga Moras-Olaś, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11.09.2015 r. (II FSK 1516/13), dotyczącego zwolnienia podatkowego kosztów wyżywienia pracownika w podróży służbowej
Warto także zwrócić uwagę na glosę do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11.09.2015 r. (II FSK 1516/13) autorstwa Kingi Moras-Olaś. Wyrok dotyczył zwolnienia podatkowego kosztów wyżywienia pracownika w podróży służbowej. W komentowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygał kwestię zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych zwrotu kosztów wyżywienia pracownika za czas podróży służbowej. W orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych jest tylko równowartość diety określonej w przepisach dotyczących podróży służbowych, choćby pracownikowi zapewniano bezpłatne całodzienne wyżywienie w miejsce wypłaty diety. Celem artykułu jest ocena wyżej wymienionego rozstrzygnięcia, w szczególności w odniesieniu do sytuacji, gdy pracodawca w inny sposób niż za pomocą wypłacania diety reguluje koszty wyżywienia pracownika.