Artykuł Piotra Tulei, Wpływ przesłanki funkcjonalnej na sposób rozpoznania pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny, przedstawia ustrojowe podstawy pytań prawnych, charakterystykę pytań prawnych oraz znaczenie przesłanki funkcjonalnej dla rozgraniczenia kompetencji sądów i Trybunału Konstytucyjnego. Autor wskazuje na wpływ przesłanki funkcjonalnej na sposób rozstrzygania spraw przez Trybunał Konstytucyjny i szuka odpowiedzi na pytanie, czy przesłanka funkcjonalna ma wpływ na wybór rodzaju wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Cezary Kulesza w artykule Dowód poszlakowy w doktrynie i orzecznictwie sądowym Anglii, Walii oraz Niemiec przyjął założenie, że dowód poszlakowy, jako element procesów poszlakowych, można przyjąć za pewien wspólny element współczesnego orzecznictwa sądowego w tak różnych systemach karnoprocesowych, jak system Anglii, Walii i Niemiec. Dokonana analiza uprawnia do stwierdzenia podobnych kryteriów kontroli w postępowaniu odwoławczym tych krajów. O praktycznej użyteczności rozważań prawnoporównawczych świadczy to, że podobne problemy z sędziowską oceną dowodów poszlakowych są zauważalne także w orzecznictwie polskiego Sądu Najwyższego.
Bernard Łukańko w aprobującej glosie do postanowienia Sądu Najwyższego z 23.10.2015 r. (V CZ 40/15) analizuje dwa istotne z punktu widzenia prawa unijnego zagadnienia, do których odniósł się Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia jako wniesionego z uchybieniem terminu do jego złożenia z uwagi na nadanie go u operatora pocztowego innego niż operator wyznaczony i wpłynięcie środka zaskarżenia do sądu już po upływie terminu do jego wniesienia. Pierwszym jest możliwość zachowania po 1.01.2013 r. monopolu jednego z operatorów pocztowych odnoszącego się do przesyłek nadawanych do sądu w postępowaniu cywilnym, a drugim kwestia dopuszczalności tzw. odwrotnej dyskryminacji w rozumieniu art. 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czyli sytuacji, w której państwo członkowskie traktuje swoich obywateli lub stany prawne wewnętrzne gorzej niż obywateli innych państw członkowskich UE.