Teresa Stecyk, Prawo do uzyskania informacji o działalności organów samorządu zawodowego zawodów prawniczych w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej – przegląd orzecznictwa. Mimo że ustawa o dostępie do informacji publicznej obowiązuje od 2001 r., to zrozumienie istoty tej ustawy nadal nastręcza prawnikom trudności. W niniejszym przeglądzie zostały przedstawione orzeczenia, które pozwalają na wyodrębnienie problemów związanych z interpretacją przepisów tej ustawy.

Prezentowany przegląd orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych ma charakter wybiórczy i odnosi się do różnych zagadnień ustawy. O wyborze przedstawionych w opracowaniu orzeczeń zdecydowało ich kluczowe znaczenie z punktu widzenia praktycznego. Zarówno tezy orzeczeń, jak i uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych przyczynią się do lepszego zrozumienia przepisów ustawy.
Kacper Wosiak, Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 19.10.2016 r., III CZP 5/16. Komentowane orzeczenie dotyczy przenoszenia uprawnień z rękojmi. Temat ten był już przedmiotem wielu wypowiedzi Sądu Najwyższego, wciąż jednak wiąże się z nim szereg wątpliwości. Szczególnie problematyczna jest możliwość przeniesienia uprawnienia do odstąpienia od umowy. Dotychczas w orzecznictwie dominował pogląd, szeroko uzasadniony we wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego z 5.02.2004 r., III CZP 96/03, o niedopuszczalności przeniesienia tego uprawnienia w drodze przelewu. W uchwale będącej przedmiotem opracowania Sąd Najwyższy stwierdził, że przejście tego uprawnienia w drodze przelewu jest dopuszczalne, zastrzegając jednak, że wniosek ten podyktowany jest specyfiką stanu faktycznego sprawy. Celem opracowania jest uzasadnienie stanowiska o dopuszczalności przenoszenia uprawnienia do odstąpienia od umowy przysługującego w ramach rękojmi. Opracowanie obejmuje także analizę skutków odstąpienia od umowy w sytuacji uprzedniego przelewu.
Łukasz Wydra, Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 30.09.2016 r., I CSK 598/15. Komentowane orzeczenie dotyczyło ustalenia odpowiedzialności cywilnoprawnej wydawcy, pełniącego zarazem rolę administratora forum internetowego, na którym internauci mogli zamieszczać komentarze. Sąd Najwyższy badał, kiedy ewentualnie powstaje odpowiedzialność wydawcy za opublikowane przez internautów treści w sytuacji, gdy poszkodowany nie jest użytkownikiem forum. Sąd dokonał także analizy wzajemnej relacji art. 24 do art. 422 Kodeksu cywilnego oraz art. 14 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Wyrok dotyczy również kwestii, kiedy administrator forum powinien mieć wiedzę o komentarzach internautów mogących naruszać czyjeś dobra osobiste. Komentowany wyrok czyni wyłom w dotychczasowej praktyce orzeczniczej w zakresie odpowiedzialności administratorów forów internetowych, dotyczącej w szczególności ciążącego na wydawcy obowiązku monitorowania forów internetowych.