W „Przeglądzie Prawa Publicznego” 2017/11 polecamy lekturę artykułu Rafała Chybińskiego „Wykładnia prawa jako pochodna rozumienia celu i sposobu działania w oparciu o ustawę o zmianie ustawy − Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw z 11.03.2016 r.” Artykuł koncentruje się przede wszystkim na odnalezieniu, a także zbadaniu rzeczywistego celu, który przyświecał autorom projektu ustawy. Głównym skutkiem omawianego projektu była zmiana brzmienia przepisu art. 168a kodeksu karnego. Po nowelizacji umożliwiał on uznanie dowodu za dopuszczalny, nawet w sytuacji uzyskania go z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego. W niniejszym artykule autor brał pod uwagę nie tylko treść projektów ustaw i ich uzasadnień, ale uwzględniono również opinie doktryny oraz Trybunału Konstytucyjnego.

Kolejny ciekawy artykuł autorstwa Anny Kasperskiej „Problemy zastosowania sztucznych sieci neuronalnych w praktyce prawniczej” prezentuje problematykę sztucznej sieci neuronalnej, wykorzystywanej przez prawników, a nie informatyków, jako narzędzia informatycznego znajdującego zastosowanie i wykorzystanie w przetwarzaniu informacji w zakresie stosowania rozwiązań prawniczych oraz samego stosowania prawa. Celem tego opracowania jest opisanie zastosowania sztucznej sieci neuronalnej w rozumowaniach prawniczych. Autorka skupia się na szczególnych problemach występujących jedynie na gruncie rozumowań prawniczych oraz na trudnościach z zastosowaniem sztucznej sieci neuronalnej w praktyce w przyszłości.

Andrzej Marian Świątkowski w tekście „Prawo do ochrony w przypadku zwolnienia z pracy bez uzasadnionego powodu a kwestia ratyfikacji Zrewidowanej Europejskiej Karty Społecznej. Część II – Odpowiednie wynagrodzenie szkody” pisze o tym, że art. 24 ZEKS gwarantuje pracownikom zwolnionym z pracy bez uzasadnionego powodu prawo do odpowiedniego zadośćuczynienia lub do innego odpowiedniego wynagrodzenia szkody. Według „judykatury” EKPS państwa członkowskie nie dopełniają wymagania dostosowania krajowych przepisów prawa pracy do art. 24 ZEKS wtedy, gdy zagwarantowana w krajowych przepisach prawa pracy wysokość odszkodowania była równa 6,12 oraz 24-miesięcznemu wynagrodzeniu za pracę. Zdaniem EKPS jakikolwiek pułap ograniczający wysokość odszkodowania należnego poszkodowanemu pracownikowi nie może być uznany za odpowiednie wynagrodzenie wyrządzonej szkody. Z tego względu ustalona w przepisach Kodeksu pracy w Polsce kwota odszkodowania nieprzekraczająca 3-miesięcznego wynagrodzenia za pracę nie może być uznana za zgodną z wymaganiami określonymi przez EKPS – instytucję Rady Europy nadzorującą przestrzeganie międzynarodowych standardów prawa pracy przez państwa członkowskie, które ratyfikowały ZEKS.

Ponadto polecamy lekturze:
– Jolanta Pacian, Charakter prawny zgody pacjenta małoletniego na czynność medyczną
– Aleksander Gołębiewski, Postępowanie wyjaśniające w sprawie odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych
– Magdalena Gurdek, Uwagi na tle ustawowych zmian w zakresie regulacji dotyczących końca terminu przypadającego na sobotę (część 1)
– Monika Adamczyk, Prejudycjalne ustalanie bezprawności aktów władzy publicznej jako ograniczenie odpowiedzialności odszkodowawczej podmiotów publicznych
– Anna Gross, Wysłuchanie publiczne jako szczególna forma aktywności obywatelskiej w kontekście procesów partycypacyjnych
– Renata Płaszowska, Analiza zasad realizacji zadań z zakresu promocji gminy i powiatu w świetle orzecznictwa sądowego