Piotr Bogdanowicz, Maciej Taborowski, Brak niezależności sądów krajowych jako uchybienie zobowiązaniu w rozumieniu art. 258 TFUE (cz. 1)
Równolegle do prowadzonego przez Komisję Europejską postępowania w sprawie praworządności, poprzedzającego zainicjowanie procedury z art. 7 TUE, Komisja wszczęła przeciwko Polsce precedensowe postępowanie z art. 258 TFUE ze względu na zagrożenie dla niezależności sądów krajowych.

Zagrożenie to, zdaniem Komisji, dotyczy wpływu władzy wykonawczej na powoływanie i odwoływanie prezesów sądów oraz wyrażania zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, który osiągnął wiek stanu spoczynku. Podstawą prawną dla tej skargi jest art. 19 ust. 1 zd. 2 TUE (skuteczna ochrona sądowa) w związku z art. 47 KPP (prawo do niezawisłego i bezstronnego sądu). Artykuł zawiera analizę relacji postępowania z art. 7 TUE i art. 258 TFUE w kontekście tego samego przedmiotu. Pokazuje również, jaka występuje zależność między art. 19 TUE i art. 47 KPP. Badaniem objęte zostały również możliwe źródła wzorca dla standardu niezależności sądu krajowego, które w prawie unijnym mogą pochodzić z art. 47 KPP, ale także z orzecznictwa TS odnośnie do art. 267 TFUE oraz niezależnych organów pozasądowych (jak np. inspektor ochrony danych osobowych). Autorzy wskazują również na wymogi regulacyjne, które pozwalają na uznanie niezawisłości sądów w relacji z władzą wykonawczą.
Małgorzata Król-Bogomilska, Kary pieniężne w prawie antymonopolowym w świetle projektu dyrektywy służącej zwiększeniu skuteczności egzekwowania reguł konkurencji (COM(2017) 142 final)
Artykuł zawiera opis i analizę uregulowań dotyczących kar pieniężnych zaproponowanych w projekcie dyrektywy służącej zwiększeniu skuteczności egzekwowania reguł konkurencji (COM(2017) 142 final), m.in. mających zapewnić stosowanie kar w oparciu o jednolity zestaw parametrów z możliwością nakładania kar na następców prawnych lub ekonomicznych („legal or economic successors of the undertaking liable”), odpowiedzialności za naruszenia popełnione w ramach grupy kapitałowej, a także zapewniających jednolitość programów leniency. Pisząc o konieczności przyszłych zmian w polskiej ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów – w razie uchwalenia dyrektywy – autorka krytycznie odniosła się w szczególności do jednostronności przyjętych w projekcie zasad odpowiedzialności w grupach kapitałowych, braku zdefiniowania pojęcia następcy ekonomicznego oraz definicji pojęcia recydywy antymonopolowej nieuwzględniającej wymogu prawomocności wcześniejszego orzeczenia o ukaraniu danego podmiotu.
Adam Górski, Marcin Klonowski, Dozwolone granice krytyki władzy sądowniczej w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
Przedmiotem opracowania jest analiza kluczowych orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka odnoszących się do granic krytyki władzy sądowniczej. Autorzy prezentują stanowisko, że zakres krytyki sądownictwa jest węższy niż władzy wykonawczej i ustawodawczej. Tezę tę autorzy wiążą z koniecznością ochrony wartości, jaką w demokratycznym państwie prawnym jest publiczne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. Dopuszczenie szerokiej krytyki sądów może negatywnie wpłynąć na autorytet, jakim cieszy się w społeczeństwie wymiar sprawiedliwości, a w konsekwencji wywołać brak społecznej akceptacji działań władzy sądowniczej.