Grzegorz Kozieł, Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 25.10.2017 r., C 106/16, Polbud-Wykonawstwo sp. z o.o.
W glosie odniesiono się do stanowiska TS zawartego w wyroku z 25.10.2017 r., w bardzo doniosłej – zarówno z praktycznego, jak i teoretycznego punktu widzenia – sprawie C-106/16, Polbud-Wykonawstwo sp. z o.o., dopuszczającego tzw. transgraniczne przeniesienie statutowej siedziby polskiej spółki z o.o. do innego państwa członkowskiego UE w celu jej przekształcenia w inną spółkę podlegającą prawu tego innego państwa członkowskiego UE.

 

Tu w grę wchodziło przeniesienie statutowej siedziby Polbud-Wykonawstwo sp. z o.o. do Luksemburga w celu jej przekształcenia w spółkę prawa luksemburskiego – z uwzględnieniem unormowań zawartych w prawie UE (w tym TFUE i prawie wtórnym, tj. zwłaszcza rozporządzeniach UE), dotychczasowego orzecznictwa TS w tym obszarze, regulacji prawa polskiego, a także dotychczasowych wypowiedzi zaprezentowanych w tym zakresie w polskiej literaturze przedmiotu i judykaturze polskich sądów powszechnych. Przedstawiono w niej przede wszystkim stan faktyczny sprawy, rozstrzygnięcie zawarte w wyroku TS, argumentację zaprezentowaną w wyroku TS wraz z jej oceną, jak również własne stanowisko autora dotyczące zasadności poglądu wyrażonego w glosowanym wyroku TS z perspektywy obowiązujących unormowań, w tym propozycje różnych wariantów „alternatywnej” – w stosunku do dokonywanej dotychczas w literaturze i judykaturze, także przez TS – ich wykładni, zwłaszcza w obszarze przepisów prawa polskiego, w szczególności art. 270 pkt 2 k.s.h., również w odniesieniu do pozostałych spółek handlowych, w tym spółki akcyjnej oraz handlowych spółek osobowych, a także wybrane uwagi de lege ferenda.

Katarzyna Sękowska-Kozłowska, Glosa do wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 25.07.2017 r., 17484/15, Carvalho Pinto de Sousa Morais przeciwko Portugalii 
Przedmiotem glosy jest wyrok ETPC w sprawie Carvalho Pinto de Sousa Morais przeciwko Portugalii, w którym ETPC odniósł się do problematyki stereotypów jako źródła dyskryminacji ze względu na płeć. W glosie odniesiono się do kilku zagadnień, które pojawiają się zarówno na tle orzecznictwa strasburskiego dotyczącego dyskryminacji, jak i w rozstrzygnięciach podejmowanych w ramach systemu ochrony praw człowieka, takich jak wpływ stereotypów na rozstrzygnięcia sądowe, metoda rozpatrywania zarzutu dyskryminacji przez ETPC czy dyskryminacja intersekcjonalna.

Hanna Kuczyńska, Glosa do postanowienie Sądu Najwyższego z 5.04.2017 r., III KO 112/16 
Niniejsze opracowanie powstało na kanwie orzeczenia SN, które dotyczy szerokiego spektrum problemów z pogranicza postępowania karnego i prawa międzynarodowego. W sprawie tej SN musiał w pierwszej kolejności ocenić proceduralną możliwość wznowienia (na wniosek obrońcy) postępowania w sprawie dopuszczalności wydania osoby ściganej – stwierdzając ostatecznie, że wznowienie takie jest możliwe, jednak jedynie z urzędu i jedynie z powodu wystąpienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Po drugie, SN dokonał analizy obowiązków istniejących wobec innego państwa członkowskiego UE w sytuacji, gdy skierowany został przez państwo trzecie wniosek ekstradycyjny wobec obywatela tego państwa UE. Orzeczenie to stało się również pierwszą okazją, by zastosować w praktyce orzeczniczej SN wykładnię decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z 13.06.2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi, przyjętą w wyroku TS z 6.09.2016 r., C-182/15, Petruhhin. Po trzecie, w niniejszej sprawie pojawił się niezwykle istotny i aktualny problem związany z pytaniem, czy możliwe jest wydanie orzeczenia o dopuszczalności dokonania ekstradycji w sytuacji, gdy decyzję o tymczasowym aresztowaniu w państwie wzywającym podjął organ władzy wykonawczej. W opracowaniu dokonano analizy powyższych zagadnień omawianych przez SN, oceniając je z perspektywy publicznego prawa międzynarodowego, prawa karnego UE, hierarchii aktów prawnych w polskim porządku prawnym oraz zasad i norm prawa karnego procesowego.