Andrzej Szumański, Spór wokół zasad wynagradzania zarządców instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk 
Artykuł dotyczy określenia relacji pomiędzy ustawą z 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk a tzw. ustawą kominową w kwestii ustalenia wynagrodzeń dla zarządców instytutów naukowych PAN: prawa do nagrody z „funduszu nagród”, stosowania zasady wyłącznego wynagrodzenia miesięcznego tylko do części związanej z zarządzaniem instytutem, a nie zaś z wykonywaniem funkcji pracownika naukowego instytutu, a także zakresu prawa do nagrody jubileuszowej za wieloletnią pracę w instytucie.

Analiza dogmatyczna obu ustaw zawierających w powyższych kwestiach rozbieżne rozwiązania prawne prowadzi do wniosku, że ustawa o PAN – przewidująca korzystniejszy reżim prawny dla wspomnianych zarządców, będących jednocześnie z mocy prawa pracownikami naukowymi tego instytutu – ma charakter szczególny wobec ustawy kominowej, a tym samym znosi obowiązywanie przepisów restrykcyjnych tej ostatniej ustawy. Taki wniosek wynikający z analizy dogmatycznej, poparty wieloma argumentami prawnymi, ściśle koresponduje z programem rozwoju innowacyjnych technologii w Polsce, którego realizacja w dużym stopniu zależy od zarządców instytutów naukowych PAN.

Robert Makowicz, Uczciwość w polskich spółkach – czyli najwyższy czas na compliance 
W artykule dokonana została analiza obecnej sytuacji w Polsce odnośnie do odpowiednich systemów, które promują i zapewniają uczciwość w biznesie. Coraz więcej spółek w kraju i na świecie posiada systemy zarządzania zgodnością (Compliance Management Systems, CMS). Coraz częściej materia ta jest także przedmiotem legislacji. Wiele krajów już dzisiaj ma systemy pozwalające na uwzględnianie CMS podczas wymierzania sankcji, co stanowi swoistą nagrodę dla spółek, które wdrożyły system, i ma na celu promowanie idei uczciwości w obrocie handlowym. Temat ten został podjęty poprzez procedowaną aktualnie ustawę o jawności życia publicznego, która wymusi na spółkach wprowadzanie systemów antykorupcyjnych. Potrzeba jednak unormowań kompleksowych, także dla pozostałych ryzyk niezgodności. Spółki, które tego jeszcze nie uczyniły, powinny zaś poważnie rozważyć wprowadzenie CMS z uwagi na ich liczne funkcje, zalety oraz cele, a tym samym zwiększyć swoją konkurencyjność na rynku globalnym, i kierować się dewizą działania uczciwego oraz praworządnego, co z pewnością ucieszy wszystkich akcjonariuszy i w krótkoterminowej perspektywie pozytywnie przełoży się na zyski.

Rafał Adamus, Podział wierzycieli na kategorie interesów w układzie częściowym 
Niniejszy artykuł poświęcony jest zagadnieniu dopuszczalności podziału wierzycieli na kategorie interesów w tzw. układzie częściowym. Układ częściowy jest nową instytucją w polskim porządku prawnym, wprowadzoną przez przepisy ustawy – Prawo restrukturyzacyjne. W opracowaniu jest broniony pogląd, że przepisy o układzie częściowym nie zakazują podziału wierzycieli na kategorie interesów. W szczególności nie jest przeszkodą treść art. 186 ustawy – Prawo restrukturyzacyjne, który nie przewiduje wprost możliwości głosowania w grupach. Podział wierzycieli na kategorie interesów jest przejawem autonomii woli gwarantowanej przez normy merytoryczne, które nie przewidują tu żadnych wyjątków.