Magdalena Wilejczyk w artykule Majątkowe odzwierciedlenie osobistego zaangażowania w sprawy rodziny. Udziały małżonków w majątku wspólnym i ratio legis zachowku przedstawia uzasadnienie aksjologiczne zachowku. Wskazuje przy tym na dążenie ustawodawcy do stworzenia mechanizmów umożliwiających majątkowe odzwierciedlenie osobistego zaangażowania w sprawy rodziny.

Autorka za właściwe uzasadnienie instytucji zachowku przysługującego najbliższym członkom rodziny spadkodawcy uznaje majątkową rekompensatę ich osobistej troski o spadkodawcę przejawianej za jego życia.

W artykule Niezaskarżalność postanowienia wydanego na podstawie art. 56 § 2 k.p.k. (problematyka konstytucyjna) Paweł Daniluk dokonuje oceny niezaskarżalności postanowienia wydanego na podstawie art. 56 § 2 k.p.k. z perspektywy konstytucyjnej. Przeprowadzona analiza doprowadziła Autora do wniosku, że art. 56 § 3 k.p.k. w zakresie, w jakim wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie sądu dotyczące oskarżyciela posiłkowego wydane na podstawie art. 56 § 2 k.p.k., pozostaje w sprzeczności z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
W wyroku z 15.04.2016 r., I CSK 190/15, Sąd Najwyższy stwierdził, że szkoda właściciela związana z utratą własności lokali mieszkalnych położonych w nieruchomości uszkodzonej w czasie działań wojennych nie obejmuje co do zasady wartości nakładów poniesionych przez osobę, która uzyskała prawo do użytkowania nieruchomości w wyniku pozbawienia właściciela posiadania nieruchomości na podstawie przepisów dekretu warszawskiego. Maciej Kaliński w glosie Grunty warszawskie zauważa, że to orzeczenie Sądu Najwyższego podważa formułowany często w mediach zarzut w stosunku do sądów o nadmierne sprzyjanie roszczącym, a także że stanowi ono przykład zastosowania mechanizmu compensatio lucri cum damno.