W „Przeglądzie Prawa Publicznego” 3/2018 polecamy lekturę artykułu Macieja Borskiego „Czy zmiany w ustawie o pomocy społecznej wprowadzone ustawą z 22.06.2017 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją programu „Za życiem” realizują założenia programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”? Specyfiką analizowanej nowelizacji jest to, że cel, jakim kierował się wnioskodawca, wynika nie tylko z uzasadnienia projektu omawianej ustawy, lecz także z kompleksowego programu dla rodzin „Za życiem”.

Nie oznacza to oczywiście, że lektura tekstów oficjalnych pozwala na kompletne poznanie motywów rozwiązań wprowadzonych przez ustawodawcę. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie badań dotyczących ustalenia, kto w praktyce był źródłem, dysponentem, beneficjentem oraz użytkownikiem (maleficjentem) wprowadzonych rozwiązań. Efekty tych badań zostały przedstawione w artykule.

Kolejnym artykułem wartym lektury jest tekst Dobrochny Minich i Anny Moskwy „Wynagrodzenie za pracę. Czy wynagrodzenie minimalne oraz wynagrodzenie godziwe odpowiadają zasadzie sprawiedliwości społecznej? (preliminaria)”. Przedmiotem artykułu jest relacja pomiędzy płacą minimalną a godziwym wynagrodzeniem za pracę. Kategorie te są rozpatrywane i omawiane w kontekście podstawowych zasad konstytucyjnych – godności ludzkiej oraz sprawiedliwości społecznej.

W artykule Tadeusza Wosia i Jakuba G. Firlusa „O niedopuszczalności dwutorowości kontroli ostatecznych decyzji administracyjnych raz jeszcze – krytyczna analiza uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 5.06.2017 r., II GPS 1/17” autorzy zauważają, że systemowo zadekretowana wielość środków prawnych kwestionowania ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych intensyfikuje ryzyko powstawania sytuacji kolizyjnych na styku dwóch dróg ochrony prawnej – sądowej oraz wewnątrzadministracyjnej. W wielu przypadkach po skutecznym wszczęciu postępowania sądowego jednostka poszukuje ochrony swoich praw także przed organami administracji publicznej. W obliczu próby zainicjowania przez stronę wewnątrzadministracyjnej weryfikacji ryzyko równoczesnej kontroli tej samej ostatecznej decyzji administracyjnej w dwóch alternatywnie dostępnych trybach postępowania (dwutorowość weryfikacji) staje się nader realne. Temporalna kolizja jurysdykcji sądowej oraz wewnątrzadministracyjnej jest stanem niepożądanym nie tylko z punktu widzenia pewności obrotu prawnego, lecz także zasady podziału władzy. De lege lata normy proceduralne uniemożliwiają dekodowanie jednolitych reguł delimitacji alternatywnie dostępnych trybów kontrolnych. Wobec ustawicznego zaniechania ustawodawcy w omawianym zakresie ciężar rozstrzygnięcia dopuszczalności wszczęcia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego w trakcie sądowej kontroli tej samej decyzji administracyjnej został nałożony na sądy administracyjne. W ciągu ostatnich lat w orzecznictwie sądowym zarysowały się dwa konkurencyjne nurty wykładni przepisów statuujących „reguły” delimitacji trybów kontroli. Narastające rozbieżności oraz destabilizacja praktyki administracyjnej skłoniły Prezesa NSA do wystąpienia z wnioskiem o wyjaśnienie przez skład siedmiu sędziów NSA przepisów implikujących wątpliwości interpretacyjne. Podjęta przez Sąd uchwała wydaje się być dalece kontrowersyjna już tylko ze względu na jej negatywny wpływ zarówno na skuteczność i powagę wyroków sądowych oraz efektywność weryfikacji sądowoadministracyjnej ostatecznych decyzji administracyjnych. Z tych też przyczyn należało po raz wtóry podjąć w piśmiennictwie problematykę negatywnego zjawiska procesowego określanego mianem dwutorowości kontroli działalności administracji publicznej oraz jego systemowych skutków.

Ponadto polecamy lekturze:
– Tomasz Srogosz, Międzynarodowa „konstytucja” dla zrównoważonej turystyki
– Anna Wojtkowiak, Ochrona gospodarki lokalnej przed nadużyciem pozycji dominującej gmin w sferze użyteczności publicznej. Zarys problemu
– Monika Augustyniak, O pozorności praw obywatelskich w przestrzeni publicznej na podstawie wybranych mechanizmów partycypacji społecznej w samorządzie terytorialnym
– Edyta Nogieć-Karwot, Charakter prawny uchwał podjętych na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych