Problematyka zasad oraz sposobu podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z o.o. na podstawie dotychczasowych postanowień umowy spółki budzi istotne wątpliwości doktryny i rozbieżności w orzecznictwie. W świetle obowiązującego  od 15.01.2004 r. art. 257 § 3 kodeksu spółek handlowych, przeprowadzenie podwyższenia kapitału zakładowego bez zmiany umowy spółki – tzw. uproszczonego podwyższenia wymaga odpowiedniego stosowania art. 260 § 2 k.s.h., który stanowi,  że nowe udziały przysługują wspólnikom w stosunku do ich dotychczasowych udziałów i nie wymagają objęcia. Na tle tej regulacji jest dyskusyjne, czy w uproszczonym podwyższeniu kapitału zakładowego w spółce z o.o. mogą uczestniczyć wyłącznie jej dotychczasowi wspólnicy i tylko w stosunku proporcjonalnym do dotychczasowej struktury udziałowej,  czy też uchwałą wspólników lub w umowie spółki jest możliwe wyłączenie powyższej zasady i zaoferowanie objęcia udziałów osobom trzecim.

Niejasne pozostaje również, czy podwyższenie kapitału zakładowego w trybie uproszczonym może polegać jedynie na utworzeniu nowych udziałów, czy też dopuszczalna jest jego realizacja poprzez zwiększenie wartości nominalnej istniejących udziałów. Oba te zagadnienia okazały się na tyle sporne i istotne dla uczestników obrotu, że Sąd Najwyższy, działając na wniosek Prokuratora Generalnego, podjął w celu ich wyjaśnienia stosowną uchwałę w powiększonym składzie
7 sędziów. Problematykę sposobu podwyższenia kapitału zakładowegow spółce z o.o. na podstawie dotychczasowych postanowień umowy spółki analizuje w najnowszym, sierpniowym numerze „Glosy” dr Paweł Błaszczyk.

Czy konkurencję merytoryczną należy utożsamiać z konkurencją opartą na efektywności? Czy praktyki antykonkurencyjne to te szkodliwe dla konsumentów? Czy test efektywności jest właściwym narzędziem badania ekonomicznej szkody konsumenta na potrzeby stosowania art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? Z komentowanego przez
dr hab. Konrada Kohutka orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości z 27.03.2012 r. w sprawie C-209/10, Post Danmark A/S przeciwko Konkurrencerådet wynika twierdząca odpowiedź na każde z tych pytań. Pozwala to uznawać ów wyrok jako bliski skutkowemu („bardziej ekonomicznemu”) podejściu do zakazu nadużyć wykluczających. Dodatkowo, stanowisko TS zdaje się limitować zakres zastosowania doktryny szczególnej odpowiedzialności (zatem niejako „wizytówki” podejścia formalnego). Czytelnicy zainteresowani tym zagadnieniem więcej szczegółów znajdą w glosie pt. „Antykonkurencyjny, czyli szkodliwydla konsumentów: bliżej podejścia skutkowego w stosowaniu zakazu nadużyć wykluczających w świetle art. 102 TFUE?”
w najnowszej „Glosie”.

Problematykę norm regulujących wysokość wpisu w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń
lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie określonym w § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wpisu porusza w sierpniowym numerze „Glosy” Przemysław Kwaśniewski. Autor glosuje postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26.07.2012 r., skupiając się na analizie określenia „w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej”, i wskazuje, że nie jest ono tożsame ze sformułowaniem
„w sprawach dotyczących działalności gospodarczej objętej koncesją, zezwoleniem lub pozwoleniem”. W glosie wskazano
na wiele rozbieżnych orzeczeń dotyczących omawianej problematyki.