W 2012 r. istotny obszar aktywności orzeczniczej Sądu Najwyższego był związany z problematyką reprezentacji spółek kapitałowych. Eksponowane w tej materii problemy prawne odgrywają znaczącą rolę w praktyce. W pierwszym tegorocznym numerze „Glosy” Paweł Popardowski przedstawia 6 orzeczeń SN zapadłych w 2012 r. Pod względem merytorycznym orzeczenia te dotyczą zróżnicowanych problemów prawnych: reprezentacji biernej spółki przy składaniu przez członka rady nadzorczej rezygnacji z pełnionej funkcji, charakteru prawnego pełnomocnictwa udzielonego na podstawie


art. 210 § 1 k.s.h., sposobu reprezentacji spółki kapitałowej przez radę nadzorczą, skuteczności czynności procesowych podjętych przez spółkę kapitałową bez uchwały określonej w art. 228 pkt 2 k.s.h. (art. 393 pkt 2 k.s.h.), oraz reprezentacji spółki w postępowaniu sądowym wszczętym wskutek wystąpienia przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 42 § 1 kodeksu cywilnego wnioskiem o jej rozwiązanie.
Interpretacja i ocena charakteru sformułowań zawartych w wykazach towarów/usług dla zgłaszanych znaków towarowych, w szczególności określeń przejmowanych z tzw. nagłówków klasyfikacji nicejskiej jest przedmiotem glosy
dr. Krzysztofa Czuba. Autor omawia ponadto praktyczne wskazówki sformułowane przez Trybunał Sprawiedliwości w zakresie metodologii konstruowania specyfikacji towarów/usług stanowiących jeden z głównych elementów dokumentacji zgłoszeniowej znaków. Czytelnicy zainteresowani tym tematem przeczytają więcej w glosie „Ochrona zarejestrowanego znaku towarowego w kontekście wykazu towarów i usług” w najnowszym numerze „Glosy”.
Zasady odpowiedzialności przedsiębiorcy za zwłokę w wykonaniu decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów są przedmiotem wyroku Sądu Najwyższego z 11.08.2009 r. (III SK 17/09), glosowanego przez dr. Grzegorza Maternę. Spośród kilku kwestii poruszonych w wyroku na szczególną uwagę zasługuje dokonana przez SN interpretacja przesłanki uprzedniego naruszenia przepisów ustawy, którą zgodnie z art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów organ antymonopolowy uwzględnia przy ustalaniu wysokości nakładanych kar pieniężnych. Ponieważ fakt uprzedniego naruszenia przepisów ustawy powszechnie uznawany jest za okoliczność obciążającą, mogącą odczuwalnie zwiększyć dolegliwość kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, dotyczące tej przesłanki stanowisko SN jest bez wątpienia ważne z punktu widzenia praktyki stosowania przepisów.