W kwietniowym numerze polecamy dwa artykuły z działu „Mienie i zamówienia publiczne”.
Tekst Jarosława Balcewicza, pt. Kryteria oceny ofert w zamówieniach publicznych w świetle zmian ustawy nowelizacyjnej z 29.08.2014 r.

Dokonana ustawą z 29.08.2014 r. nowelizacja prawa zamówień publicznych w istotny sposób zmienia zasady stosowania kryteriów oceny ofert. Ogranicza ona możliwości stosowania ceny jako jedynego kryterium oceny ofert, co dotychczas było powszechną praktyką. Ma to prowadzić do wyboru ofert najkorzystniejszych ekonomicznie, a niekoniecznie o najniższych cenach, co przed wejściem w życie zmian było regułą. Wśród przykładowych kryteriów oceny ofert wymienionych w art. 91 ust. 2 wspomnianej ustawy znalazły się aspekty społeczne oraz innowacyjne. Co prawda, ze względu na otwartość tego katalogu, mogły być one stosowane już wcześniej, ale ich wskazanie niewątpliwie podkreśla znaczenie tych kryteriów dla ustawodawcy. Nowe regulacje powinny nas przybliżyć do rozwiązań już od dawna stosowanych w „starych” krajach członkowskich Unii Europejskiej. W jakim stopniu się to uda, pokaże jednak czas.

W tym dziale także godny uwagi artykuł Tomasza Srokosza pt. Dostawa wody pitnej jako przedmiot koncesji na usługi komunalne. W ciągu 25 lat funkcjonowania samorządu terytorialnego w Polsce gminy stopniowo rezygnowały z bezpośredniego wykonywania zadań własnych, dopuszczając do ich realizacji, zgodnie z zasadą subsydiarności, przedsiębiorców. Zbiorowe zaopatrzenie w wodę to jeden z tych obszarów działalności komunalnej, w którym obecność przedsiębiorców niezależnych od gmin jest ciągle stosunkowo nieznaczna. Artykuł ma na celu wykazanie, że i ta działalność może być z powodzeniem powierzona poza strukturę gminy. Już obecnie istnieją ku temu podstawy prawne, a jedną z nich stanowi ustawa o koncesji na roboty budowlane lub usługi. Gmina w przypadku powierzenia zaopatrzenia w wodę przedsiębiorcy, zachowuje funkcje regulacyjne, gwarantujące w pełni nadzór nad realizacją tego zadania.

Zachęcamy również do lektury polemiki Witolda Kaczkowskiego zamieszczonej w dziale „Dylematy”, pt. Zaciąganie zobowiązań długoterminowych przez jednostki samorządu terytorialnego przy budżecie nadwyżkowym. Czy mogą być zaciągane zobowiązania niemajątkowe?. Zaciąganie zobowiązań przez jednostki samorządu terytorialnego to jeden z najbardziej dyskusyjnych elementów gospodarki finansowej samorządów. Problem budzi określenie w ustawie ograniczeń związanych z zaciąganymi zobowiązaniami; te wynikające z art. 243 ustawy z 27.08.2009 r. o finansach publicznych są często określane jako zbyt rygorystyczne. Tymczasem dodatkowe ograniczenia wywodzi się także z art. 89 i art. 242 ustawy o finansach publicznych, w szczególności przy zaciąganiu zobowiązań na spłatę wcześniej zaciągniętych zobowiązań i przy zaciąganiu zobowiązań w związku z wprowadzaniem do budżetu wydatków bieżących. Z tymi tezami polemizuje autor artykułu, dowodząc między innymi, że art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o finansach publicznych służy tylko realizacji zasady bilansowania dochodów i przychodów z wydatkami i rozchodami budżetu.