Granice dostępu jednostek samorządu terytorialnego do rynku kapitałowego stanowią jedną z podstawowych kwestii dyskutowanych w piśmiennictwie z zakresu relacji finansowych między państwem a jednostkami władzy terytorialnej. Regulacje prawne ograniczające zakres, formy oraz sposób korzystania ze środków pożyczkowych przez jednostki samorządu terytorialnego w wybranych krajach OECD są niejednolite.

Normatywne ograniczenia zaciągania długu stanowią w wielu przypadkach rezultat ewolucyjnego procesu, są więc instytucjami historycznymi, dla których trudno znaleźć obecnie racjonalne uzasadnienie. Dr Michał Bitner w artykule pt. „Reguły fiskalne ograniczające zaciąganie długu przez jednostki samorządu terytorialnego – analiza prawno-porównawcza” omawia reguły funkcjonujące w USA, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Francji. Zwraca przy tym uwagę na tendencję do zacierania granic między normami prawnymi dotyczącymi zaciągania długu a dobrymi praktykami i standardami formułowanymi przez organizacje profesjonalne.

Potrzeba stworzenia w Polsce kompleksowej polityki miejskiej zintegrowanej z polityką mieszkaniową oraz wprowadzenia regulacji prawnych umożliwiających skuteczne i efektywne prowadzenie procesów rewitalizacji wydaje się bezsprzeczna. Brak regulacji w postaci odrębnej ustawy lub wprowadzenia zmian do prawodawstwa już istniejącego, w tym np. w ustawie o gospodarowaniu nieruchomościami, ustawie o samorządzie gminnym czy ustawie o finansach publicznych, powoduje bariery w prowadzeniu procesów rewitalizacji w Polsce. Chcąc wykorzystać możliwości pozyskania środków unijnych na rewitalizację miast, samorządy tworzą i wdrażają programy niekoniecznie odpowiadające ich konkretnym problemom i potrzebom, ale dopasowane do możliwości, jakie w tym zakresie dają przepisy krajowe i wymogi unijne. Walka o instrumentarium zapewniające efektywne zarządzanie tymi procesami rozpoczęła się w latach 90. ubiegłego wieku i trwa bezskutecznie do dziś. Kolejne dokumenty przedstawiają ewolucję w sposobie myślenia o tej tematyce oraz prezentują rozwiązania mniej lub bardziej ingerujące w finanse publiczne. Od 2004 r. to głównie normy unijne zaczęły dyktować kierunki rozwoju tej dziedziny w Polsce. Zdaniem dr Edytya Masierek, autorki artykułu pt. „Nieudane próby tworzenia w Polsce podstaw prawnych dotyczących rewitalizacji”, te nieudane próby formowania podstaw prawnych rewitalizacji stanowią nie tylko dowód unikania tego tematu przez kolejne ekipy rządzące, ale i ciekawe tło do aktualnie trwających prac nad założeniami Krajowej Polityki Miejskiej.