W numerze 3/2017 polecamy m.in. następujące artykuły:

Andrzej Szumański, Nowe regulacje prawne spółek z udziałem Skarbu Państwa z uwzględnieniem zmian w kodeksie spółek handlowych obowiązujących od 1.01.2017 r.


Przedmiotem opracowania jest omówienie skutków dla prawa spółek handlowych wejścia w życie ustawy z 16.12.2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Nie jest to jednak ocena merytoryczna przyjętych tam rozwiązań prawnych, a zwłaszcza ich potencjalnego wpływu na funkcjonowanie spółek z udziałem Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych, lecz ocena systemowa oraz ocena poprawności legislacyjnej tych rozwiązań.

Adam Opalski, Robert Pabis, Andrzej W. Wiśniewski, Regulacja prokury łącznej mieszanej w kodeksie cywilnym 
Problem dopuszczalności ustanowienia przez spółkę tzw. prokury łącznej mieszanej, która dopuszczałaby współdziałanie prokurenta z członkiem zarządu, zajmuje polską doktrynę i orzecznictwo od ponad 80 lat. W styczniu 2015 r. Sąd Najwyższy przyjął uchwałę, w której odstąpił od dotychczasowej, aprobującej ustanawianie tego rodzaju prokury, linii orzecznictwa. Z uwagi na potrzeby praktyki i jako wyraz negatywnej oceny interpretacji przyjętej przez Sąd Najwyższy, ustawodawca zdecydował się na interwencję i poddanie tej kwestii wyraźnej regulacji. Nowy przepis art. 1094 § 11 k.c., obowiązujący od 1.01.2017 r., pozwala udzielić prokury łącznej z zastrzeżeniem, że umocowuje ona do reprezentowania spółki także, lub wyłącznie, wraz z członkiem zarządu lub wspólnikiem.

Eligiusz Jerzy Krześniak, Uwagi na temat niezależności i bezstronności arbitra na tle zasad organizacyjnych w arbitrażu sportowym i arbitrażu handlowym 
Zarówno w arbitrażu handlowym, jak i w arbitrażu sportowym rola arbitrów oraz konieczność zachowania przez nich niezależności i bezstronności jest przedmiotem zainteresowania doktryny. Analiza statutów i regulaminów stałych sądów polubownych – zarówno tych rozpatrujących spory gospodarcze, jak Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarczej czy Sąd Arbitrażowy przy Konfederacji Lewiatan, oraz tych rozpatrujących spory z obszaru sportu, jak lozański Trybunał do Spraw Sportu czy polski Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim – wskazują na daleko idące podobieństwa w tym zakresie pomiędzy tymi instytucjami. Jednakże już zasady organizacyjne obowiązujące w arbitrażu sportowym oraz podstawy normatywne tego arbitrażu różnią się znacznie od zasad organizacyjnych arbitrażu handlowego. Stąd za potencjalnie interesujące należy uznać odniesienie zasad organizacyjnych arbitrażu sportowego i formułowanych na tym tle wypowiedzi doktryny i judykatury (także zagranicznej) do ogólnych reguł w zakresie zachowania zasad niezależności i bezstronności arbitrów. Także skonfrontowanie poglądów doktryny formułowanych na tle arbitrażu handlowego z realiami systemowymi arbitrażu sportowego może dać interesujące rezultaty. Tego rodzaju analiza nie była, jak się wydaje, dotychczas przeprowadzona w polskiej literaturze. Argumenty formułowane na gruncie arbitrażu sportowego pozostają najczęściej w obszarze prawa sportowego i są one pomijane przy okazji omawiania pozycji arbitra i wymogów stawianych arbitrom w sądownictwie arbitrażowym, w którym rozpatrywane są spory handlowe. Celem niniejszego opracowania jest kumulatywne spojrzenie na oba te rodzaje arbitrażu w aspekcie bezstronności i niezależności arbitrów.