doktor nauk prawnych; od 1994 r. sędzia Sądu Najwyższego orzekający w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, pełniący funkcję przewodniczącego Wydziału do przejścia w stan spoczynku w 2014 r.; w latach 1990–1994 sędzia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, gdzie pełnił funkcję wiceprezesa, w latach 1967–1990 pracownik w Zakładzie Prawa Pracy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu – początkowo na stanowisku asystenta, a po uzyskaniu tytułu doktora nauk prawnych – jako adiunkt. Uczestniczył w czterech prawniczych konferencjach międzynarodowych: w San Francisco, Budapeszcie, Bolonii oraz z referatem w Strasburgu. Jest autorem wielu glos i artykułów z zakresu prawa pracy oraz współautorem czterech komentarzy.