prof. dr hab. Jan Galster, dr hab. Dorota Lis-Staranowicz, Doktryna zastępowalności konstytucji. Ratione materiae wobec ratione temporis
Problem zastępowalności konstytucji wiąże się z pytaniem o granice materialne (treściowe) jego zmiany (nowelizacji). W przypadku ustaw, granice te wyznaczają konstytucja, a więc akt wyższego rzędu. Inaczej kwestia ta wygląda z perspektywy konstytucji, stanowiącej najważniejszy i podstawowy mechanizm organizacyjny państwa. Pojawia się więc pytanie, czy zgoda suwerena lub osiągnięcie pełnego konsensusu politycznego w organie przedstawicielskim jest wystarczającym czynnikiem legitymizującym zmianę (rewizję) aktów konstytucyjnych. Autorzy rozważają argumenty przemawiające za ograniczeniem władzy suwerena lub jego organu przedstawicielskiego.

prof. dr hab. Ryszard M. Małajny, Trybunał Konstytucyjny jako strażnik Konstytucji
W pierwszej kolejności Autor zajmuje się charakterem prawnym Trybunału Konstytucyjnego. Analizie poddane zostały następujące koncepcje: TK jako sądem, legislator lub twór „hybrydalny” (nie przystający do monteskiuszowskiego trójpodziału). Autor opowiada się za ostatnią z wymienionych koncepcji. Ponadto w artykule rozważane są: pojęcie kontroli konstytucyjności prawa, rola TK w ochronie praw mniejszości, oraz autorytet tego organu. Autor wskazuje, że orzeczenia TK nie zawsze są wykonywane. Tendencja do ignorowania orzeczeń TK przejawia się najczęściej w przypadkach wyroków: powodujących luki w prawie, które nie zostają przez parlament „wypełnione” nową, zgodną z Konstytucją, regulacją.

dr Piotr Radziewicz, Pominięcie przez Trybunał Konstytucyjny ustawy określającej tryb kontroli konstytucyjności prawa
Jednym z najbardziej doniosłych politycznie oraz precedensowych prawnie problemów konstytucyjnych ostatnich lat, z którymi musiał zmierzyć się polski sąd konstytucyjny, był spór o dopuszczalność pominięcia jako podstawy orzekania obowiązującej ustawy określającej organizację oraz tryb postępowania TK. Ten sam przepis nie może być równocześnie przedmiotem kontroli i podstawą postępowania kontrolnego przed TK. Wynika to z istoty procesu kontroli konstytucyjności prawa, który przy takim ukształtowaniu jego kluczowych elementów znosiłby po prostu sam siebie, tj. prowadziłby do własnego unieważnienia. Podległość sędziego konstytucyjnego tylko Konstytucji rozciąga się na wszystkie czynności dokonywane przez niego w zakresie sprawowania urzędu i inne współistotne im przejawy czynienia użytku z władzy sądzenia. Jest to pochodna zadań orzeczniczych Trybunału, które obejmują zarówno wydanie finalnego rozstrzygnięcia o zgodności zaskarżonych przepisów, jak i innych aktów stosowania prawa. Art. 195 ust. 1 in fine Konstytucji zawiera normę kompetencyjną do uchylenia się przez sędziego TK, w określonych okolicznościach, od stosowania ustawy o TK. Jednym z założeń analizy jest akceptacja ostatecznego charakteru orzeczeń Trybunału. Możliwość pominięcia przepisu ustawy o TK jest działaniem ze sfery stosowania prawa. Ustalenie ram prawnych orzekania nie ma nic wspólnego z kontrolą konstytucyjności zaskarżonych przepisów. Czynności te wywodzą się z zupełnie innych porządków i mają różne cele.

dr Krzysztof Czub, Zakres przedmiotowy komercjalizacji własności intelektualnej w publicznych szkołach wyższych
Artykuł porusza problematykę zakresu przedmiotowego komercjalizacji własności intelektualnej w publicznych szkołach wyższych. Jest to zagadnienie doniosłe dla funkcjonowania uczelni, ponieważ jego ujęcie normatywne może wpływać z jednej strony na prowadzenie działalności naukowej, a z drugiej strony na dochody uczelni i jej pracowników.
Regulacja prawna komercjalizacji własności intelektualnej jest wielopłaszczyznowa. Najważniejsze źródło określające przedmiot takiej komercjalizacji w szkołach wyższych stanowi ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym. Nowelizacja wspomnianej ustawy z 11.07.2014 r. doprecyzowała zasady komercjalizacji, jak również wprowadziła specyficzny tryb nabywania praw podmiotowych, w szczególności praw własności przemysłowej, oraz wynagradzania twórców w związku z komercjalizacją własności intelektualnej stanowiącej rezultat twórczości pracowniczej. W kontekście omawianej komercjalizacji kwestią istotną, a zarazem rodzącą pewne wątpliwości interpretacyjne, jest przedmiot komercjalizacji. W artykule zaproponowano kierunek wykładni przepisów regulujących omawianą problematykę, zwłaszcza w odniesieniu do wyników badań naukowych, prac rozwojowych i know-how związanego z takimi wynikami. Sformułowane zostały także postulaty de lege ferenda, w szczególności dotyczące dookreślenia roli utworów jako potencjalnego przedmiotu komercjalizacji.

dr Katarzyna Czeszejko-Sochacka, Instytucja przygotowania do popełnienia przestępstwa (uwagi na tle art. 252 k.k.)
W artykule autorka przeanalizowała instytucję przygotowania do popełnienia przestępstwa. Przeanalizowała stan prawny obowiązujący pod rządami kodeksu karnego 1932 r., 1969 r., ze szczególnym uwzględnieniem uregulowań obowiązujących pod rządami kodeksu karnego z 1997. Swoje rozważania zaprezentowała na przykładzie przestępstwa brania lub przetrzymywania zakładnika w świetle art. 252 kodeksu karnego z 1997 r. zaznaczając przy tym, że ustawodawca ograniczył się do penalizacji czynności przygotowawczych jedynie w odniesieniu do najpoważniejszych przestępstw, do których zaliczył także przestępstwo brania lub przetrzymywania zakładnika. Omówiła także kwestie odstąpienia od przygotowania do popełnienia przestępstwa i warunków jakie muszą zostać spełnione, aby sprawca przygotowania do popełnienia przestępstwa pozostał bezkarny.

dr Michał Bąba, Zamiar bezpośredni czy świadomość możliwego pokrzywdzenia? (uwagi na tle art. 530 k.c.)
Zagadnienie, która z postaci umyślności ma stanowić o zamiarze w rozumieniu art. 530 k.c., budzi ciągłe kontrowersje, jak również rozbieżności interpretacyjne. Trudności te znalazły swój wyraz przede wszystkim w orzecznictwie sądowym. Niniejsze opracowanie stanowi próbę usystematyzowania poglądów w tym zakresie, jak również zmierza do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy wystarczającą, tj. samodzielną, podstawą do przyjęcia działania z zamiarem pokrzywdzenia jest już sama tylko świadomość możliwego pokrzywdzenia, czy też wskazany przepis, skoro zaostrza w porównaniu do art. 527 k.c. wymagania co do przesłanki podmiotowej, to właśnie ze względu na konieczność wykazania czegoś więcej niż tylko świadomości możliwego pokrzywdzenia, tj. przede wszystkim stosunku psychicznego dłużnika do wyobrażonego skutku – niewypłacalności, który ma wskazywać na rozmyślne – celowe (zamiar bezpośredni) dążenie do uwolnienia się od spełnienia zobowiązania (doprowadzenie do niewypłacalności), którego powstanie w przyszłości jest realne.

dr Iwona Gredka, dr Paulina Gwoździewicz-Matan, Cywilnoprawne skutki wpisu rzeczy do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury
Artykuł poświęcony został cywilnoprawnym skutkom wpisu rzeczy do Krajowego Rejestru Utraconych Dóbr Kultury (KRUDK). Autorki postawiły sobie za cel zbadanie, w jaki sposób wprowadzona przez ustawodawcę instytucja wpisu rzeczy do KRUDK kształtować będzie sytuację prawną właścicieli dóbr kultury i czy dokonana nowelizacja art. 169 k.c. oraz art. 174 k.c. zapewni ochronę prawa własności tychże dóbr. Szczegółowej analizie poddano zarówno dobór poszczególnych kategorii rzeczy podlegających wpisowi do KRUDK, jak i samą instytucję rejestru. Ustawodawcy niewątpliwie przyświecał słuszny cel, w postaci wyłączenia możliwości nabycia od nieuprawnionego własności dobra kultury na podstawie art. 169 k.c., oraz wyłączenia możliwości zasiedzenia własności dobra kultury na gruncie art. 174 k.c. Prawodawca do osiągnięcia obranego przez siebie celu zastosował jednak całkowicie niewłaściwe i chybione narzędzie w postaci wpisu do KRUDK. W niniejszym artykule zaproponowane zostało skuteczniejsze rozwiązanie, w myśl którego wszelkie dobra kultury wpisane do dotychczasowych, dedykowanych im rejestrów, wyłączone byłyby ex lege spod skutków przewidzianych w art. 169 § 1 i § 2 k.c., art. 174 k.c. oraz art. 117 k.c.

dr Jan Halberda, Monografia czy wybrane zagadnienia? (artykuł recenzyjny)
Przedmiotem artykułu jest recenzja książki autorstwa Marcina Łolika pt. Współczesne prawo kontraktów – wybrane zagadnienia (Warszawa 2014, s. 166.), która została opublikowana w serii „Monografie prawnicze”. Recenzowana praca omawia szereg postanowień umownych wybranych przez autora. Poruszane są zatem kwestie postanowień umownych, a nie prawa kontraktów (prawa zobowiązań umownych) w rozumieniu przedmiotowym – jako gałęzi prawa. W książce czytelnik nie znajdzie jednak często występujących klauzul dotyczących wyboru sądu, mechanizmów waloryzacji, kar umownych, a w końcu – zmian lub rozwiązania umowy. Autor recenzji skłania się wobec tego ku tezie, że książka powinna być traktowana jako zbiór esejów prawniczych, a nie monografia naukowa.