Praca nauczyciela niesie ze sobą wiele wyzwań. Jedne z najważniejszych to radzenie sobie z dużą ilością kontaktów międzyosobowych oraz odpowiadanie na oczekiwania uczniów, rodziców, współpracowników i zwierzchników. Wymaga to wysoko rozwiniętych kompetencji interpersonalnych, do których należy również asertywność, umiejętność szczególnie istotna w budowaniu dobrych relacji pomiędzy członkami społeczności szkolnej.

Fragment artykułu z miesięcznika "Dyrektor Szkoły" 2020/2

Asertywność definiowana jest jako umiejętność otwartego oraz bezpośredniego wyrażania swoich myśli, uczuć, przekonań lub pragnień w sposób respektujący uczucia, poglądy i opinie drugiego człowieka. To obrona własnych praw przy uznaniu praw innych.
U podłoża asertywności leży zaufanie i szacunek dla siebie oraz innych. Postępując asertywnie, łatwiej nawiązywać satysfakcjonujące relacje i pełniej wyrażać siebie. Ma to ogromny wpływ na budowanie klimatu zaufania i akceptacji. Dlatego kształtowanie asertywnej postawy u uczniów oraz modelowanie takich postaw przez nauczyciela należą do ważnych elementów pracy wychowawczej.
Bycie asertywnym ułatwia osiągnięcie porozumienia i znalezienie najlepszego z możliwych rozwiązań bez rezygnacji z uznawanych przez siebie wartości. To również niezwykle przydatna umiejętność, gdy trzeba komuś odmówić, przeciwstawić się jakiemuś zachowaniu, oprzeć naciskom, przekazać i przyjąć informacje zwrotne, także krytyczne. Pozwala ona zwięźle i stanowczo wyrazić swoje stanowisko bez używania przemocy czy manipulacji oraz nadmiernych usprawiedliwień.