PPH 07 2019 Jedynka 000Ochrona przedstawiciela handlowego w świetle ostatniego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej



 

 

 

 

 

prof. dr hab. Robert Stefanicki

Autor jest profesorem zwyczajnym w Instytucie Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego ORCID: 0000-0002-6087-4231.

Ochrona przedstawiciela handlowego w świetle ostatniego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Umowy o przedstawicielstwo handlowe mają długie tradycje normowania. Standardy ochrony agentów w ich stosunkach ze zleceniodawcami zostały ukształtowane we wtórnym akcie prawa unijnego. Wprawdzie regulująca tę materię dyrektywa została przyjęta w 1986 r. i zaowocowała już pokaźnym orzecznictwem prejudycjalnym, to jednak wciąż pojawiają się nowe problemy z wykładnią zgodną z aksjologią prawa unijnego kluczowych dla jej stosowania terminów pod kątem skutecznego wdrażania celów tego aktu. Poniższy materiał został skupiony na ostatnim orzecznictwie prejudycjalnym Trybunału Sprawiedliwości, w którym dookreśla się treść podstawowego dla tego aktu pojęcia „przedstawiciel handlowy” i tym samym dokonywane jest dynamiczne odczytywanie zakresu jego ochrony. 

Słowa kluczoweprzedstawiciel handlowy, umowa agencyjna, niezależność agenta

prof. dr hab. Robert Stefanicki

The author is a full professor at the Civil Law Institute of the Faculty of Law, Administration and Economy, University of Wrocław ORCID: 0000-0002-6087-4231.

Protection of Commercial Agents in the Light of Recent Case Law of the Court of Justice of the European Union

Commercial agency contracts have a long history of regulation. The standards of protection of agents in their relationships with principals were determined in an instrument of secondary EU legislation. Although the directive which regulates this matter was adopted in 1986 and has already given rise to a considerable body of preliminary rulings, there still arise new problems with interpreting - consistently with the axiology of EU law - certain terms of key importance for applying the directive so as to give effect to the aims of this instrument. This material focuses on the latest preliminary rulings of the Court of Justice, where the meaning of the basic term from the directive: ‘commercial agent’, is further specified, thus the scope of its protection is interpreted dynamically. 

Keywords: commercial agent, agency contract, agent’s independence

Bibliografia:

Aguado D.C., Régimen jurídico de las operaciones internacionales de consumo en los servicios turísticos digitales, Dykinson, S.L. 2018.

Bator A., Kaczmarek P., Kim ma być wychowanek akademii prawniczej? O perspektywach budowania edukacji prawniczej wokół konstytucji, „Krytyka Prawa” 2018/2.

Bucior D. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, t. 4, Zobowiązania. Część szczególna (art. 535–7649), red. M. Fras, M. Habdas, Warszawa 2018.

Eckert H.W., Maifeld J., Matthiessen M., Handbuch des Kaufrechts, C.H.Beck 2014.

Godin N., Kileste P., Contrat d'agence commercial, Bruylant 2017.

Grochowski M., Umowa agencyjna w orzecznictwie sądów powszechnych, „Prawo w Działaniu. Sprawy cywilne” 2014/20.

Hollander P., L'arrêt Unamar de la Cour de justice: une bombe atomique sur le droit belge de la distribution commerciale?, Journal des tribunaux 2014. 

Jezioro J. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. E. Gniewek, P. Machnikowski, Legalis 2017.

Jezioro J., Umowa agencyjna w uregulowaniu kodeksu cywilnego, „Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy” 2008/3.

Kopaczyńska-Pieczniak K. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, t. 3, Zobowiązania – część szczególna, red. A. Kidyba, Warszawa 2014.

Kopaczyńska-Pieczniak K. [w:] Pozakodeksowe umowy handlowe, red. A. Kidyba, Warszawa 2018.

Longchamps de Berier R., Zobowiązania (Polskie prawo cywilne), Lwów 1938.

Majkowska-Szulc S., Prawo agenta do odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy agencyjnej w świetle prawa francuskiego [w:] Współczesne problemy prawa prywatnego, red. E. Bagińska, „Gdańskie Studia Prawnicze” 2018, t. 39. 

Mataczyński M., Przepisy wymuszające swoje zastosowanie w prawie prywatnym międzynarodowym, Kraków 2005.

Mikłaszewicz P. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Osajda, Warszawa 2019.

Mycko-Katner I., Umowa agencyjna, Warszawa 2012.

Nonet P., Selznick P., Law and society in transition: Toward responsive law, New York: Harper and Row 1978.

Ogiegło L. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 2018.

Ogiegło L., Odpowiedzialność kontraktowa pośrednika [w:] Rozprawy z polskiego i europejskiego prawa prywatnego. Księga pamiątkowa ofiarowana profesorowi Józefowi Skąpskiemu, red. A. Mączyński, M. Pazdan, A. Szpunar, Kraków 1994.

Piekarski M. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Księga trzecia. Zobowiązania, red. J. Ignatowicz, Warszawa 1972.

Radwański Z., Panowicz-Lipska J., Zobowiązania – część szczegółowa, Warszawa 2010.

Rontchevsky N., Chevrier E., Pisoni P., Code de Commerce, Dalloz-Sirey 2007.

Rott-Pietrzyk E., Umowa agencyjna w prawie polskim a standardy europejskie, „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 1998/1.

Rott-Pietrzyk E., Zakaz działalności konkurencyjnej w umowach agencyjnych, „Rejent” 1999/4.

Rott-Pietrzyk E. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 7, Prawo zobowiązań – część szczegółowa, red. J. Rajski, Warszawa 2018.

Rott-Pietrzyk E., Grochowski M., Regulacja umów o pośrednictwo w DCFR (wzorcem dla ustawodawcy polskiego?), „Transformacje Prawa Prywatnego” 2017/3.

Rott-Pietrzyk E., Grochowski M., Struktura regulacji umów o pośrednictwo handlowe (wnioski prawnoporównawcze i propozycje legislacyjne), „Studia Prawa Prywatnego” 2018/1.

Rühl G., Commercial agents, minimum harmonization and overriding mandatory provisions in the European Union: Unamar, „Common Market Law Review” 2016/1.

Saintier S., Scholes J., Commercial Agents and the Law, Abingdon, New York 2014. 

Schacherreiter J., Thiede T., Ingmar und Unamar: Zur Anwendung international zwingender Bestimmungenim europäischen Kollisionsrecht, „Österreichische Juristen-Zeitung” 2015/13.

Schmitz M., Die Rechtswahlfreiheit im europäischen Kollisionsrecht, Schriften zum Europäischen Recht, Duncker & Humblot Berlin 2017, t. 176.

Selznick P., Civilizing Civil Society [w:] The Many Faces of Individualism, red. A. van Harskamp, A.W. Musschenga, Leuven, Peeters 2001.

Sieradzka M., Prowizja przedstawiciela handlowego (agenta). Glosa do wyroku TS z dnia 17 maja 2017 r., C-48/16, LEX 2017.

Stefanicki R., Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń za czynności wykonywane przez agenta i jej ograniczenia [w:] Odpowiedzialność cywilna: Księga pamiątkowa ku czci Profesora Adama Szpunara, red. M. Pyziak-Szafnicka, Kraków 2004. 

Szczepanowska-Kozłowska K., Roszczenia o świadczenia wyrównawcze. Glosa do wyroku SN z dnia 8 listopada 2005 r., I CK 207/05, „Glosa” 2006/4.

Świerczyński T., Charakter prawny umowy o pośrednictwo, „Przegląd Prawa Handlowego” 1999/1.

Wiśniewski T., Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania, t. 2, red. G. Bieniek, Warszawa 2002.

Wiśniewski T., Umowa agencyjna według kodeksu cywilnego, Warszawa 2001

Włodarska K., Umowa agencyjna, Warszawa 2007.

Wojtaszek-Mik E., Umowa agencji w dyrektywie o przedstawicielach handlowych na tle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, „Europejski Przegląd Sądowy” 2006/1.

Zachariasiewicz M., Przepisy wymuszające a ochrona agentów handlowych na podstawie prawa UE – wyrok TSUE w sprawie Unamar v. Navigation Maritime Bulgare, 3 luty 2014 r., https://miedzynarodoweprawohandlowe.wordpress.com/2014/02/03/przepisy-wymuszajace-a-ochrona-agentow-handlowych-na-podstawie-prawa-ue-wyrok-tsue-w-sprawie-unamar-v-navigation-maritime-bulgare/#more-387 (dostęp: 17.06.2019 r.).

Zachariasiewicz M.A., Zasada dobrej wiary jako kryterium oceny zachowania stron w toku negocjacji w ujęciu prawnoporównawczym (culpa in contrahendo) [w:] Rozprawy prawnicze. Księga pamiątkowa profesora Maksymiliana Pazdana, red. L. Ogiegło, W. Popiołek, M. Szpunar, Kraków 2005.


dr Michał Bohaczewski
Autor jest adiunktem w Katedrze Prawa Własności Intelektualnej i Dóbr Niematerialnych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, adwokatem – członkiem Izby Adwokackiej w Warszawie, współpracującym z kancelarią Baker McKenzie w Warszawie 
ORCID: 0000-0002-8490-3850.

Problem kwalifikacji używania znaku towarowego przez uprawnionego jako czynu nieuczciwej konkurencji

Opracowanie odnosi się do kontrowersyjnego zagadnienia rozstrzygnięcia kolizji pomiędzy zarejestrowanym znakiem towarowym a niezarejestrowanym oznaczeniem wcześniej używanym przez osobę trzecią w funkcji odróżnienia handlowego pochodzenia towarów lub usług bądź też jako oznaczenie przedsiębiorstwa, objętych ochroną deliktową zgodnie z przepisami dotyczącymi nieuczciwej konkurencji. Wyrażony został pogląd, zgodnie z którym istnienie prawa ochronnego na znak towarowy wyłącza bezprawność jego używania przez uprawnionego, a stanowisko przeciwne stoi w sprzeczności z przepisami unijnego prawa znaków towarowych.

Słowa kluczowe: znak towarowy, oznaczenie odróżniające, czyn nieuczciwej konkurencji

dr Michał Bohaczewski
The author is an assistant professor at the Chair of Intellectual Property and Intangible Assets Law of the Faculty of Law and Administration, University of Warsaw, and an advocate - member of the Warsaw Bar Association, cooperating with Baker McKenzie law firm in Warsaw
ORCID: 0000-0002-8490-3850.

The Problem of Classification of Trademark Use by the Rightholder as an Act of Unfair Competition

This paper concerns the controversial issue of resolving a collision between a registered trademark and an unregistered designation previously used by a third party for the purpose of distinguishing the commercial origin of goods or services, or as a designation of an enterprise, both of which are protected under the provisions on unfair competition torts. It expresses the view that the existence of a protective right in a trademark excludes the unlawfulness of its use by the rightholder, while the opposite view is contrary to the provisions of EU trademark law.

Keywords: trademark, distinguishing designation, act of unfair competition

Bibliografia:

Bohaczewski M., Naruszenie prawa ochronnego na renomowany znak towarowy, Warszawa 2019.

Bohaczewski M., Zakres prawa ochronnego na znak towarowy a uprawnienia osób trzecich związane z używaniem nazwiska i nazw handlowych, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej” 2015/3.

Burst J.-J., Concurrence déloyale et parasitisme, Paryż 1993. 

Burst J.-J., La protection de la marque d’usage en droit français des marques [w:] Festschrift zum 65. Geburtstag von Mario M. Pedrazzini, Berno 1990.

Giesen B. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 15, Prawo konkurencji, red. M. Kępiński, Warszawa 2014.

Jakubecki A. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 14B, Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, Warszawa 2017. 

Kasprzycki D., Funkcjonowanie zwalczania nieuczciwej konkurencji w relacji do praw własności intelektualnej [w:] Aktualne wyzwania prawa własności intelektualnej i prawa konkurencji. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Michałowi du Vallowi, red. D. Kasprzycki, J. Ożegalska-Trybalska, Warszawa 2015.

Kępiński M., Glosa do wyroku SN z dnia 9.05.2003 r., V CKN 219/01, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2004/4.

Kępiński M., Kępiński J., Z historii prawa nieuczciwej konkurencji - międzywojenne orzecznictwo Sądu Najwyższego [w:] Spory o własność intelektualną. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorom Januszowi Barcie i Ryszardowi Markiewiczowi, red. A. Matlak, S. Stanisławska-Kloc, Warszawa 2013.

Kępiński M., Kępiński J., Nestoruk I.B. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 15, Prawo konkurencji, red. M. Kępiński, Warszawa 2014.

Mazurek M. [w:] System prawa prywatnego, t. 14B, Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, Warszawa 2017.

Michalak A. [w:] Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, red. M. Zdyb, M. Sieradzka, Warszawa 2016.

Modrzejewska M. [w:] System Prawa Handlowego, t. 3, Prawo własności przemysłowej, red. E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Warszawa 2015.

Nowińska E. [w:] E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, Warszawa 2018.

Nowińska E., Konkurencyjność roszczeń z ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i ustawy – Prawo własności przemysłowej [w:] Oblicza prawa cywilnego. Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi Janowi Błeszyńskiemu, red. K. Szczepanowska-Kozłowska, Warszawa 2013.

Nowińska E., Szczepanowska-Kozłowska K., Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, Warszawa 2018

Nowińska E., du Vall M., Egzekwowanie prawa z rejestracji znaku towarowego jako przypadek nadużycia prawa podmiotowego [w:] Księga pamiątkowa z okazji 80-lecia rzecznictwa patentowego w Polsce, Warszawa 2001.

Nowińska E., du Vall M. [w:] Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej. Komentarz, red. A. Adamczak, A. Szewc, Warszawa 2008.

Passa J., Contrefaçon et concurrence déloyale, Paryż 1997.

Passa J., Marques et concurrence, Fascicule 7550, JurisClasseur, LexisNexis 2013. 

Passa J., Traité de droit de la propriété industrielle, t. 1, Paryż 2009. 

Piotrowska J., Renomowane znaki towarowe i ich ochrona, Warszawa 2001.

Piotrowska J., Wzajemna relacja przepisów stanowiących podstawę ochrony prawa do znaku towarowego – uwagi de lege lata, „Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego” 1996/10.

Poźniak-Niedzielska M., Forma plastyczna jako znak towarowy, „Przegląd Prawa Handlowego” 1999/6.

Promińska U., Kilka uwag w sprawie niezarejestrowanych znaków towarowych [w:] 100 lat ochrony własności przemysłowej w Polsce. Księga jubileuszowa Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, red. A. Adamczak, Warszawa 2018.

Promińska U., Odpowiedzialność naruszającego prawo ochronne na znak towarowy [w:] Odpowiedzialność cywilna. Księga pamiątkowa ku czci Profesora Adama Szpunara, red. M. Pyziak-Szafnicka, Kraków 2004.

Promińska U., Ustawa o znakach towarowych. Komentarz, Warszawa 1998.

Promińska U., Znaczenie prawne wcześniejszego używania znaku towarowego w świetle regulacji prawa znaków towarowych, „Przegląd Prawa Handlowego” 2007/12.

Promińska U. [w:] Prawo własności przemysłowej, red. U. Promińska, Warszawa 2005.

Promińska U. [w:] E. Nowińska, U. Promińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Własność przemysłowa i jej ochrona, Warszawa 2014. 

Skubisz R., Prawo znaków towarowych. Komentarz, Warszawa 1997.

Skubisz R. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 14B, Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, Warszawa 2017. 

Skubisz R., Mazurek M. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 14B, Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, Warszawa 2017.

Sołtysiński S., Gogulski S. [w:] Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, red. J. Szwaja, Warszawa 2013.

Szczepanowska-Kozłowska K. [w:] System Prawa Handlowego, t. 3, Prawo własności przemysłowej, red. E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Warszawa 2015.

Szczepanowska-Kozłowska K. [w:] E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, Warszawa 2018.

Szewc A., Kępiński M. [w:] Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej. Komentarz, red. A. Adamczak, A. Szewc, Warszawa 2008.

Targosz T., Stosunek praw wyłącznych do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji [w:] Aktualne wyzwania prawa własności intelektualnej i prawa konkurencji. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Michałowi du Vallowi, red. D. Kasprzycki, J. Ożegalska-Trybalska, Warszawa 2015.

Tischner A., Odpowiedzialność majątkowa za naruszenia prawa do znaku towarowego, Warszawa 2008.

Tischner A. [w:] Prawo własności przemysłowej. Komentarz, red. P. Kostański, Warszawa 2014.

Traple E., Stosunek czynu nieuczciwej konkurencji do praw własności intelektualnej, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej” 2001/2.

Trzebiatowski M., Prawo do niezarejestrowanego znaku towarowego jako składnik przedsiębiorstwa (krytyka wyroków WSA i NSA w Warszawie), „Rejent” 2009/5.

Trzebiatowski M., Używacz uprzedni znaku towarowego (prawo polskie na tle prawnoporównawczym), „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej” 2004/1.

Trzebiatowski M., Zawieszenie postępowania o naruszenie prawa własności przemysłowej ze względu na postępowanie o jego unieważnienie (na tle orzecznictwa), „Przegląd Sądowy” 2015/7–8.

Trzebiatowski M. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 14B, Prawo własności przemysłowej, red. R. Skubisz, Warszawa 2017.

Wojcieszko-Głuszko E. [w:] System Prawa Handlowego, t. 3, Prawo własności przemysłowej, red. E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Warszawa 2015.

Żelechowski Ł., Kolizja czynu nieuczciwej konkurencji i praw podmiotowych własności przemysłowej – przegląd orzecznictwa Sądu Najwyższego, „Glosa” 2007/2.

Żelechowski Ł., Kolizja prawa ochronnego na znak towarowy i reżimu ochrony oznaczeń odróżniających na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – perspektywa w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości [w:] Experientia docet. Księga jubileuszowa ofiarowana Pani Profesor Elżbiecie Traple, red. P. Kostański i in., Warszawa 2017.

Żelechowski Ł., Ochrona oznaczeń odróżniających w prawie zwalczania nieuczciwej konkurencji. Dylematy wokół charakteru cywilnoprawnego reżimu ochrony [w:] Prawo konkurencji. 25 lat, red. T. Skoczny, Warszawa 2015.

Żelechowski Ł., Ochrona oznaczeń odróżniających w prawie zwalczania nieuczciwej konkurencji. Zagadnienia konstrukcyjne, Warszawa 2019. 

Żelechowski Ł., „Uzasadniony powód” używania oznaczenia kolidującego z renomowanym znakiem towarowym – glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 6.02.2014 r. w sprawie C-65/12 Leidseplein Beheer BV, Hendrikus de Vries przeciwko Red Bull GmbH, Red Bull Nederland BV, „Glosa” 2014/3.

Żelechowski Ł. [w:] P. Kostański, Ł. Żelechowski, Prawo własności przemysłowej, Warszawa 2014.

 

Żuraw M., Kolizje prawa ochronnego na znak towarowy i niezarejestrowanego oznaczenia pochodzenia towaru, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej” 2006/4.


Łukasz Homoncik
Autor jest doktorantem w Katedrze Prawa Gospodarczego Prywatnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz radcą prawnym 
ORCID: 0000-0002-6946-3877.

dr Joanna Krzyżykowska 
Autorka jest radcą prawnym. 

Obowiązki związane z przeprowadzaniem badania rynku (market sounding)

Badanie rynku (ang. market sounding) jest instytucją prawną przewidzianą przez rozporządzenie MAR, która umożliwia przekazanie informacji poufnych potencjalnym inwestorom w ramach oceny ich zainteresowania ewentualną transakcją dotyczącą instrumentów finansowych i jej warunkami, jednocześnie umożliwiając uniknięcie odpowiedzialności z tytułu bezprawnego ujawnienia informacji poufnej. Możliwość skorzystania z tej formuły jest ograniczona zarówno podmiotowo, jak i przedmiotowo. Krąg podmiotów, które mogą uczestniczyć w badaniu rynku, został ograniczony przez przepisy prawa, a przedmiotem badania mogą być jedynie określone instrumenty finansowe. Ponadto moment końcowy wyznacza spełnienie się przesłanki w postaci ogłoszenia transakcji. W artykule omówiono ograniczenia podmiotowe i przedmiotowe w zakresie przeprowadzania badania rynku, zwracając szczególną uwagę na zakres obowiązków każdego z podmiotów uczestniczących w tym procesie w kontekście przesłanki możliwości przeprowadzenia badania rynku przed ogłoszeniem transakcji. Przedstawiono również interpretacje i stanowiska w odniesieniu do wątpliwości, które mogą pojawić się na gruncie stosowania przepisów w zakresie badania rynku, jak też w odniesieniu do konsekwencji ich niezastosowania lub niewłaściwego zastosowania, mając na względzie fakultatywny charakter tej instytucji prawnej.

 

Słowa kluczowe: MAR, badanie rynku, informacja poufna, instrumenty finansowe

Łukasz Homoncik
The author is a doctoral student at the Department of Private Commercial Law of the Faculty of Law and Administration of the Jagiellonian University in Krakow and an attorney at law
ORCID: 0000-0002-6946-3877.

dr Joanna Krzyżykowska 
The author is an attorney at law. 

Duties Relating to Market Sounding

Market sounding is a legal mechanism provided for in the MAR. It enables disclosing confidential information to potential investors as part of the assessment of their interest in a potential transaction on financial instruments and the terms of such transaction, without incurring liability for unlawful disclosure of confidential information. The possibility of relying on this mechanism is limited, both in terms of the entities that can use it and the information it applies to. The list of entities that can participate in market sounding is limited by law and the sounding can only apply to specific financial instruments. Moreover, the final moment is the announcement of the transaction. The article discusses the limitations relating to market sounding in terms of the eligible entities and its scope, with special focus on the scope of duties of each of the entities participating in the process, in the context of the condition whereby market sounding can only take place before the transaction is announced. It also presents interpretations of and opinions on the doubts that can appear in the context of application of market sounding provisions, as well as the consequences of failure to apply them, or their misapplication, having regard to the optional character of this legal mechanism.

 

KeywordsMAR, market sounding, confidential information, financial instruments

Bibliografia:  

ESMA, Final Report. Draft technical standards on the Market Abuse Regulation (ESMA/2015/1455).

ESMA, Questions and Answers. On the Market Abuse Regulation (MAR) (ESMA70-145-111), Version 13.

ESMA, Wytyczne dotyczące rozporządzenia w sprawie nadużyć́ na rynku. Osoby, do których są̨ adresowane badania rynku (ESMA/2016/1477).

Fedorowicz M. [w:] Prawo rynku kapitałowego. Komentarz, red. T. Sójka, Warszawa 2015.

Górecki M., Informacje poufne na rynku kapitałowym: podstawowe problemy regulacji prawnej oraz pojęcie informacji poufnej i insidera, „Czasopismo Kwartalne Całego Prawa Handlowego, Upadłościowego oraz Rynku Kapitałowego” 2007/1.

Górecki M., Informacje poufne na rynku kapitałowym – obowiązki, procedury, sankcje, „Czasopismo Kwartalne Całego Prawa Handlowego, Upadłościowego oraz Rynku Kapitałowego” 2008/1.

Hotel M., Definicja informacji poufnej, „Internetowy Przegląd Prawniczy TBSP UJ” 2013/2.

Jastrzębski J., Opóźnienie publikacji informacji poufnych w perspektywie rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku, „Przegląd Prawa Handlowego” 2015/11.

Królikowski M., Wierzbowski M. [w:] Rozporządzenie UE Nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku. Prawo rynku kapitałowego. Komentarz, red. M. Wierzbowski, Warszawa 2016.

Moloney N., EU securities and financial markets regulation, Oxford 2016.

Oplustil K., Europejskie i polskie regulacje dotyczące informacji poufnych na rynku kapitałowym (cz. II), „Prawo Spółek” 2005/3.

Oplustil K. [w:] System Prawa Handlowego, t. 4, Prawo instrumentów finansowych, red. M. Stec, Warszawa 2016.

Oplustil K., Wiórek P.M., Europejskie i polskie regulacje dotyczące informacji poufnych na rynku kapitałowym (cz. I), „Prawo Spółek” 2005/2.

Pachucki M., Informacja poufna po nowelizacji ustawy – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, „Przegląd Prawa Handlowego” 2005/5. 

Spyra M. [w:] System Prawa Handlowego, t. 4, Prawo instrumentów finansowych, red. M. Stec, Warszawa 2016.

Stokłosa A. [w:] Stokłosa A., Syp S., MAR. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nadużyć na rynku. Komentarz, Warszawa 2016.

Woźniak R., Definicja informacji poufnej w prawie europejskim. Uwagi na tle prawa amerykańskiego, Warszawa 2017.

 

Zacharzewski K. [w:] System Prawa Handlowego, t. 4, Prawo instrumentów finansowych, red. M. Stec, Warszawa 2016.


Jakub Śleziak
Autor jest doktorantem w Katedrze Prawa Gospodarczego i Handlowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz aplikantem notarialnym Izby Notarialnej w Katowicach.

Nabycie nieruchomości przez spółkę komandytowo-akcyjną

Spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową, która we własnym imieniu może nabywać prawa, w tym własność nieruchomości. Nabycie nieruchomości to pojęcie szerokie, w poniższym artykule znaczenie tego pojęcia zostało zawężone do umowy sprzedaży. Czynność nabycia nieruchomości przyjmuje formę aktu notarialnego, co ma zapewnić pewność obrotu nieruchomościami. To notariusz czuwa nad tym, aby ta czynność była ważna i wywołała skutki prawne. Nabycie nieruchomości jest czynnością prawną, którą na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych możemy zakwalifikować zarówno jako prowadzenie spraw spółki, jaki i reprezentację spółki. Autor w artykule omawia oba zagadnienia i rozważa potencjalną konieczność uzyskania zgody walnego zgromadzenia na nabycie nieruchomości, gdyż art. 146 k.s.h. nie wymaga tej zgody, jednakże literatura w tym względzie jest podzielona. Należy również rozważyć kwestię prawidłowej reprezentacji spółki, jeżeli drugą stroną czynności prawnej jest wspólnik tej spółki.

 

Słowa kluczowespółka komandytowo-akcyjna, nieruchomość, walne zgromadzenie, komplementariusz

Jakub Śleziak
The author is a doctoral student at the Chair of Commercial Law of the Faculty of Law and Administration of the University of Silesia in Katowice and a trainee notary at the Chamber of Civil Law Notaries in Katowice.

Acquisition of Immovable Property by a Limited Joint-Stock Partnership

A limited joint-stock partnership is a type of partnership which can acquire rights, including title to property, in its own name. Acquisition of immovable property is a broad term, so in this article the meaning of this term is limited to sale agreements. The transaction of acquisition of immovable property takes the form of a notarial deed, which is intended to guarantee certainty of immovable property transactions. It is the notary who takes care that the transaction of property acquisition is valid and produces the legal effects. Acquisition of property is a juridical act which, pursuant to the Code of Commercial Partnerships and Companies, can be classified both as running the affairs of the partnership and as partnership representation. In the article, the author discusses both these issues and considers the potential need to obtain consent of the general meeting for acquisition of property, since Article 146 CCPC does not require such consent, but opinions expressed in legal literature vary. One should also consider the question of proper representation of the partnership if the other party to this juridical act is one of the partners.

 

Keywords: limited joint-stock partnership, immovable property, general meeting, general partner

Bibiografia:

Borowy B. [w:] Kodeks spółek handlowych. Komentarz, red. Z. Jara, Warszawa 2017.

Gonet W., Reprezentacja stron umów w obrocie nieruchomościami, Warszawa 2014.

Habryn-Chojnacka E. [w:] Kodeks cywilny, t. 2, Komentarz. Art. 450–1088, red. M. Gutowski, Warszawa 2016.

Hajos-Iwańska A., Reprezentacja spółki osobowej w sporze lub w umowie ze wspólnikiem uprawnionym do jej reprezentacji, „Przegląd Prawa Handlowego” 2018/2.

Kidyba A. [w:] Kodeks spółek handlowych, t. 1, Komentarz do art. 1–150, red. A. Kidyba, Warszawa 2017.

Kopaczyńska-Pieczniak K., Problem stosowania art. 210 § 1 k.s.h. odpowiednio lub per analogiam do wspólników uprawnionych do reprezentowania handlowych spółek osobowych, „Przegląd Prawa Handlowego” 2014/11.

Krauss J., Dopuszczalność stosowania przepisów o osobach prawnych do reprezentacji spółki jawnej. Glosa do wyroku SN z dnia 8 lutego 2013 r., IV CSK 332/12, „Glosa” 2014/1.

Lic J., O potrzebie ustawowej regulacji zasad reprezentacji osobowych spółek handlowych [w:] Tendencje reformatorskie w prawie handlowym między teorią a praktyką, Warszawa 2015.

Michalski M. [w:] Kodeks spółek handlowych, t. 1, Komentarz do art. 1–150, red. A. Kidyba, Warszawa 2017.

Nita-Jagielski G. [w:] Kodeks spółek handlowych. Komentarz, red. J. Bieniak i in., Warszawa 2015.

Nowocień M.A., Odmowa dokonania czynności notarialnej i jej zaskarżenie, Warszawa 2017.

Pinior P., Reprezentacja spółki osobowej przez wspólnika będącego osobą prawną [w:] Prawa i obowiązki wspólników w spółce, spółdzielni europejskiej i spółce europejskiej, red. A. Witosz, Katowice 2012.

Pinior P. [w:] Kodeks spółek handlowych. Komentarz, red. J.A. Strzępka, Warszawa 2015.

Pyziak-Szafnicka M. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 1, Prawo cywilne – część ogólna, red. M. Safjan, Warszawa 2012.

Rodzynkiewicz M., Kodeks spółek handlowych, Warszawa 2018.

Saczywko M., Zakaz dokonywania czynności „z samym sobą” a reprezentacja spółki jawnej w umowach ze wspólnikami, „Przegląd Prawa Handlowego” 2012/11.

Sołtysiński S. [w:] S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, t. 1, Przepisy ogólne. Spółki osobowe. Komentarz do artykułów 1–150, Warszawa 2012.

Spyra M. [w:] System Prawa Handlowego, t. 2, Prawo spółek handlowych, red. S. Włodyka, Warszawa 2012.

Szewczyk J., Wróbel K., Źródła i zakres kompetencji walnego zgromadzenia w spółce komandytowo-akcyjnej, „Przegląd Prawa Handlowego” 2016/12.

Szpunar A., O pierwotnym i pochodnym nabyciu prawa podmiotowego, „Rejent” 1999/8.

Szumański A. [w:] S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, t. 1, Przepisy ogólne. Spółki osobowe. Komentarz do artykułów 1–150, Warszawa 2012.

Szumański A. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 16, Prawo spółek osobowych, red. A. Szajkowski, Warszawa 2016.

Śleziak J., Umocowanie do nabycia nieruchomości przez prokurenta, „Przegląd Prawa Handlowego” 2018/4.

Wiśniewski A.W., Niektóre problemy nowej regulacji prawnej handlowych spółek osobowych, „Palestra” 2001/11–12.

Witosz A.J., Prowadzenie spraw i reprezentacja spółek osobowych, Warszawa 2013.

Zielińska E., Strzępka J.A. [w:] Kodeks spółek handlowych. Komentarz, red. J.A. Strzępka, Warszawa 2015.

Żuławska C. [w:] Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania, t. 2, red. G. Bieniek, Warszawa 2011.


Mateusz Grześków
Autor jest doktorantem w Katedrze Prawa Gospodarczego Prywatnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
ORCID: 0000-0003-1011-6413.

Jakub Grygutis
Autor jest doktorantem w Katedrze Prawa Pracy i Polityki Społecznej na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
ORCID: 0000-0002-6582-3636.

Umowa o pracę zawarta na okres kadencji a mandat członka zarządu spółki akcyjnej

W praktyce obrotu stosunkowo często zawierane są umowy o pracę z członkami zarządu spółek akcyjnych, które regulują zakres ich obowiązków oraz przywilejów pracowniczych. Mając na uwadze, że funkcja ta ma charakter kadencyjny, okres jej wykonywania zasadniczo jest z góry określony. Z uwagi jednak na problematykę związaną z niejasną relacją pomiędzy pojęciem kadencji a mandatu określenie krańcowej daty wykonywania tej funkcji powoduje rozliczne trudności. Nie powinno zatem dziwić, że kwestia ta była przedmiotem wielu wypowiedzi ze strony doktryny oraz judykatury. W rzeczywistości, członkowie zarządu powszechnie sprawują swoje funkcje, pomimo upływu okresu kadencji, na który zostali powołani. Z tych przyczyn wskazane jest podjęcie się analizy w zakresie, czy umowa o pracę zawarta na okres kadencji wygasa wraz z upływem kadencji, czy też dopiero z wygaśnięciem mandatu, a także nad pobocznymi problemami z tym związanymi. W niniejszym artykule prezentowane jest stanowisko, że w tym wypadku to pojęcie mandatu, a nie kadencji wyznacza okres, na jaki ta umowa o pracę została faktycznie zawarta.

 

Słowa kluczowe: umowa o pracę, czas określony, kadencja, okres sprawowania funkcji, mandat, członek zarządu, spółka akcyjna

Mateusz Grześków
The author is a doctoral student at the Department of Private Commercial Law, Faculty of Law and Administration, Jagiellonian University in Krakow
ORCID: 0000-0003-1011-6413.

Jakub Grygutis
The author is a doctoral student at the Department of Labour Law and Social Policy, Faculty of Law and Administration, Jagiellonian University in Krakow
ORCID: 0000-0002-6582-3636.

Employment Contract Concluded for the Period of Term of Office in the Context of Joint-Stock Company Management Board Member’s Mandate

In practice it is relatively frequent that employment contracts are concluded with members of a joint-stock company’s management board. These contracts regulate the scope of their duties and privileges as employees. Typically, these persons are appointed for this position for a term of office, therefore its term is stipulated in advance. Due to the unclear relation between the notion of ‘term of office’ and that of ‘mandate of the management board member’, it is difficult to precisely determine when in fact such person ceases to hold this function. It is not without a reason that this issue was the subject of numerous analyses conducted by legal scholars or the judiciary. In reality, members of the management boards commonly hold their function despite the lapse of the term of office for which they were appointed. This article presents an analysis whether an employment contract concluded for a term of office expires at the end of the latter or upon the loss of mandate, and of other related issues. In the authors’ opinion in this case it is the mandate, instead of the term of office, that determines the actual term of such an employment contract.

Keywords: employment contract, fixed term, term of office, period of holding a function, mandate, management board member, joint-stock company

Bibliografia:

Bieniak M. [w:] M. Bieniak i in., Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Warszawa 2017.

Chauvin T., Stawecki T., Winczorek P., Wstęp do prawoznawstwa, Warszawa 2012.

Jastrzębski J.  W sprawie wygaśnięcia mandatu członka zarządu spółki akcyjnej – uwagi na tle art. 369 § 4 k.s.h., „Przegląd Prawa Handlowego” 2014/4.

Jaśkowski K. [w:], Kodeks pracy. Komentarz, red. K. Jaśkowski, E. Maniewska, Warszawa 2016.

Kidyba A., Kodeks spółek handlowych, t. 2, Komentarz do art. 301–633, Warszawa 2018 Warszawa 2018.

Korus P. [w:] Kodeks pracy. Komentarz, red. A. Sobczyk, Warszawa 2017.

Krauss J., Mandat i kadencja członków organów spółki akcyjnej, „Przegląd Prawa Handlowego” 2009/5.

Opalski A. [w:] Kodeks spółek handlowych, t. 3A, Spółka akcyjna. Komentarz Art. 301–392, Warszawa 2016.

Opalski A., Jeszcze o kadencji i mandacie w spółkach kapitałowych, „Przegląd Prawa Handlowego” 2014/12.

Pinior P., Wygaśnięcie mandatu członków organu spółki kapitałowej w świetle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego, „Przegląd Prawa Handlowego” 2017/7.

Sołtysiński S., Moskwa P. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 17B, Prawo spółek kapitałowych, red. S. Sołtysiński, Warszawa 2016.

Szumański A. [w:] S. Sołtysińki A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, t. 3, Spółka akcyjna. Komentarz do artykułów 301–490, Warszawa 2013.

Śledzikowski M., Skutki prawne udzielenia absolutorium dla członków zarządu z ograniczoną odpowiedzialnością, Warszawa 2018.

Świątkowski A., Kodeks pracy. Komentarz, Warszawa 2016.

Tomaszewska M. [w:] Kodeks pracy. Komentarz, red. K.W. Baran, Warszawa 2016.

Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady – reguły – wskazówki, Warszawa 2017.


Mateusz Mickiewicz
Autor jest radcą prawnym w Warszawie, przygotowuje rozprawę doktorską w Instytucie Prawa Karnego Uniwersytetu Warszawskiego.

Rozporządzenie opróżnionym miejscem hipotecznym w kontekście zrzeczenia się wierzytelności hipotecznej

Artykuł wskazuje, że w kontekście zrzeczenia się wierzytelności hipotecznej oraz rozporządzenia prawem powstałym z tytułu opróżnienia zabezpieczenia rzeczowego determinujące znaczenie ma chwila wykreślenia hipoteki. W tym przedmiocie ukazuje to istotę szczególnej konstrukcji prawnej wiążącej się z potrzebą (a) zakończenia bytu prawnego dotychczas wiążącego ograniczonego prawa rzeczowego, z którym wiązało się określone pierwszeństwo zaspokojenia; (b) powstania uprawnienia do rozporządzania przedmiotowym prawem na potrzeby zabezpieczenia innych stosunków prawnych oraz (c) skorzystania przez właściciela ze wskazanego dobrodziejstwa. Powyższe powoduje, że art. 1014 u.k.w.h. należy uznać za lex specialis względem 1011 § 1 u.k.w.h. i to on wyznacza kierunek postępowania podmiotu dążącego do zachowania prawa rozporządzenia opróżnionym miejscem hipotecznym. Praktyczny wymiar poczynionych rozważań wiąże się z odkodowaniem sekwencyjności aktów staranności wymaganych dla „umiejscowienia” hipoteki na miejsce opróżnione celem zapobiegnięcia zastosowania tzw. sukcesji hipotecznej. Równocześnie podkreślić należy, że potrzeba dokonania powyższej oceny aktualizuje się wyłącznie w przypadku wpisów wieczystoksięgowych prawnokształtujących, jako że deklaratoryjne wpisy rozróżniają na gruncie czasowym „wygaśnięcie” oraz „wykreślenie” hipoteki.

Słowa kluczowe: księga wieczysta, rozporządzenie miejscem hipotecznym, zabezpieczenie wierzytelności, hipoteka

Mateusz Mickiewicz
The author is an attorney at law in Warsaw. He is preparing a doctoraldissertation at the Institute of Criminal Law of the University of Warsaw.

Disposal of Emptied Mortgage Entry in the Context of Mortgage Claim Waiver 

The article indicates that in the context of waiver of a mortgage claim and disposal of the right arising from emptying a mortgage entry, the crucial factor is the exact time when a mortgage is deleted. In this regard, the author analyses the essence of this specific legal construction, taking into consideration the following issues (a) cessation of a limited property right that has been given a certain priority of satisfaction; (b) the arising of a privilege to dispose which is aimed to secure other legal relationships; and (c) the eligible person taking advantage of a benefit thus defined. The abovementioned means that Article 1014 of the Act on Land and Mortgage Registers and on Mortgages should be regarded as a lex specialis in respect of Article 1011(1) of the Act and that the former is the legal grounds for one who seeks to keep the right to dispose of an emptied mortgage entry. The practical dimension of these considerations involves the decoding of the sequence of acts of due diligence required to ‘place’ a mortgage in the empty entry to prevent the application of the so-called mortgage succession. At the same time, it should be emphasized that the need to make this assessment is actual only in the case of land and mortgage register entries which create rights, as the declarative entries distinguish between ‘expiration’ and ‘deletion’ of a mortgage.

Keywords: land and mortgage register, disposal of mortgage (entry), debt security, mortgage 

 Bibliografia:

Bałan-Gonciarz E., Ciepła H., Ustawa o księgach wieczystych i hipotece. Komentarz po nowelizacji prawa hipotecznego. Wzory wniosków o wpis. Wzory wpisów do księgi wieczystej, LEX 2011.

Bednarek M., Jamka M., Kordasiewicz B., Hipoteka, Warszawa 1991.

Czech T., Księgi wieczyste i hipoteka. Komentarz, Warszawa 2014, LEX 2014.

Deneka M., Księgi wieczyste. Zasady materialnoprawne, Warszawa 2012.

Gołębiowski K. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. E. Gniewek, P. Machnikowski, Legalis 2017,

Heropolitańska I. [w:] I. Heropolitańska, A. Drewicz-Tułodziecka, K. Hryćków-Mycka, P. Kuglarz, Ustawa o księgach wieczystych i hipotece oraz przepisy związane. Komentarz, Legalis 2017.

Kuropatwiński J., Księgi wieczyste. Komentarz do art. 1–58 u.k.w.h. oraz art. 626 k.p.c., t. 1, Komentarz do art. 1–10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Warszawa 2013.

Łopalewski B., Charakter prawny dyspozycji właściciela o nierozporządzaniu opróżnionym miejscem hipotecznym – uwagi dla praktyki notarialnej, „Rejent” 2012/22.

Morek R. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Osajda, Legalis 2017

Piestrak A., Granice uprawnienia do rozporządzania opróżnionym miejscem hipotecznym, PWSZ, IPiA, Studia Lubuskie, t. 11, Sulechów 2015; tekst dostępny również na http://www.bibliotekacyfrowa.pl/Content/70662/02_Piestrak_A_%20Granice_uprawnienia_do_rozporzadzania_oproznionym_miejscem_hipotecznym.pdf (dostęp: 7.05.2019 r.).

Pisuliński J. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 4, Prawo rzeczowe, red. E. Gniewek, Warszawa 2007

Rudnicki G. [w:] G. Rudnicki, S. Rudnicki, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, LEX 2011.

Sokołowski T., Hipoteka gospodarcza? Najnowsze tendencje ewolucji hipoteki [w:] Współczesne tendencje zabezpieczenia wierzytelności, red. T. Sokołowski, Poznań 2013.

Stangret-Smoczyńska A., Granice uprawnienia do rozporządzania opróżnionym miejscem hipotecznym, „Przegląd Sądowy” 2011/7–8.

Stangret-Smoczyńska A., Rozporządzanie opróżnionym miejscem hipotecznym – uwagi wybrane, „Rejent” 2012/2.

Stopka M., Oświadczenie właściciela wymagane przepisem art. 1014 ust. 2 u.k.w.h. do wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej, Wyższa Szkoła Prawa i Administracji Rzeszów–Przemyśl, „Studenckie Konferencje Naukowe” 2012/2.

Swaczyna B., Hipoteka umowna, Warszawa 2007.

Swaczyna B., Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece [w:] Ustawa o księgach wieczystych i hipotece. Przepisy o postępowaniu wieczystoksięgowym. Komentarz, red. J. Pisuliński, LEX 2014.

Swaczyna B., Rozporządzenie opróżnionym miejscem hipotecznym i hipoteka właściciela (uwagi na tle projektu Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego), „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 2003/1.

 

Zaradkiewicz K. [w:] Kodeks cywilny, t. 1, Komentarz. Art. 1–44910, red. K. Pietrzykowski, Legalis 2018.


Monika Cichorska
Autorka jest doktorantką w Katedrze Postępowania Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

Umocowanie prokurenta do czynności sądowych

W artykule poddano analizie instytucję prawną prokury, która stanowi szczególny rodzaj pełnomocnictwa. Przybliżono genezę powstania instytucji, podstawowe cechy oraz funkcje prokury w obrocie prawnym. Celem opracowania jest określenie wzajemnych relacji prokury i pełnomocnictwa procesowego, a także analiza problematyki zakresu kompetencji prokurenta w postępowaniu sądowym w świetle obowiązujących przepisów prawa. W związku z rozszerzeniem możliwości udzielenia prokury na przedsiębiorców indywidualnych, problematyka kompetencji prokurenta nabiera coraz większego znaczenia dla obrotu prawnego i gospodarczego.

Słowa kluczowe: prokura, pełnomocnictwo procesowe, czynności sądowe, prokurent, udzielenie pełnomocnictwa

Monika Cichorska
The author is a doctoral student at the Chair of Civil Procedure of the Faculty of Law and Administration, University of Warsaw.

Authorization of the Authorized Signatory to Perform Acts in Court

The article is an attempt to analyse authorization to sign in an entity’s name, which is a special kind of power of attorney. It presents the origin of the institution, its basic features and functions and the authorization to sign in an entity’s name in the legal transactions. The aim is to determine the mutual relationships between authorization to sign in an entity’s name and procedural power of attorney, as well as to analyse the problem of the scope of powers of the authorized signatory in court proceedings in the light of laws in force. As a consequence of the increasing the possibilities of granting authorization to sign in an entity’s name to sole traders, the questions of the powers of an authorized signatory gain growing importance for legal and economic transactions.

Keywords: authorization to sign in an entity’s name, procedural power of attorney, court acts, authorized (company) signatory, granting a power of attorney

Bibliografia:

Adamczuk A. [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, Art. 506–1217, red. M. Manowska, LEX 2015.

Allerhand M., Kodeks handlowy. Komentarz, Lwów 1935.

Bielski P., Prokura jako instytucja prawa przedsiębiorców rejestrowych, „Przegląd Prawa Handlowego” 2001/9.

Bielski P., Sposób wykazania w postępowaniu sądowym posiadania statusu prokurenta – orzecznictwo Sądu Najwyższego z komentarzem, „Prawo Spółek” 2006/5.

Całus A., Prawo cywilne i handlowe państw obcych, Warszawa 1985.

Cichorska M., Kilka uwag o pełnomocnictwie w prawie procesowym cywilnym, „Polski Proces Cywilny” 2018/1.

Cichorska M., Substytucja jako dalsze pełnomocnictwo procesowe, „Przegląd Sądowy” 2018/11–12.

Dziurzyński T., Fenichel Z., Honzatko M., Kodeks handlowy. Komentarz, Bytom 1990.

Ereciński T., Pietrzkowski H. [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 5, Postępowanie egzekucyjne, red. T. Ereciński, LEX 2016.

Fierich X., Prawo procesowe cywilne, cz. 1, Rzecz o stronach i zastępcach, Kraków 1905.

Grykiel J., Powstanie prokury, Warszawa 2008.

Gudowski J., Pełnomocnictwo procesowe na tle podziału prawa na prywatne i publiczne, „Polski Proces Cywilny” 2011/1.

Gudowski J. [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 1, Postępowanie rozpoznawcze, red. T. Ereciński, Warszawa 2016.

Kasprzyk M., Prokura, Kraków 1999.

Kopaczyńska-Pieczniak K., Prokura i pełnomocnictwo handlowe w przepisach projektu nowego kodeksu cywilnego [w:] Prawo handlowe XXI wieku. Czas stabilizacji, ewolucji czy rewolucji. Księga jubileuszowa Profesora Józefa Okolskiego, red. M. Modrzejewska, Warszawa 2010.

Koronkiewicz A., Czy osoba fizyczna może udzielić prokury?, „Rejent” 2007/7–8.

Kozłowska B., Udzielenie prokury, „Przegląd Prawa Handlowego” 1996/5.

Kubala W., Prokura – z problematyki pełnomocnictwa handlowego, „Prawo Spółek” 2000/2.

Kuniewicz Z., Glosa do uchwały SN z 24.07.2013 r., III CZP 45/13, „Orzecznictwo Sadów Polskich” 2014/6, poz. 59.

Machalski S., Prokura wg prawa handlowego przy uwzględnieniu kodeksu zobowiązań i k.p.c., „Przegląd Sądowy” 1935/9.

Machalski S., Stanowisko prokurenta według k.p.c. z uwzględnieniem prawa upadłościowego, „Przegląd Prawa Handlowego” 1936/2.

Moskwa L., Nowe przepisy o prokurze, „Rejent” 2001/9.

Moskwa L., Prokura – kilka uwag w kwestii nowej regulacji [w:] W kręgu teoretycznych i praktycznych aspektów prawoznawstwa. Księga jubileuszowa Profesora Bronisława Ziemianina, red. M. Zieliński, Szczecin 2005.

Namitkiewicz J., Kodeks handlowy. Komentarz, t. 1, Warszawa 1934.

Namitkiewicz J., O najważniejszych zasadach badania prawa handlowego, Warszawa 1927.

Namitkiewicz J., Zasady prawa handlowego obowiązującego w Polsce, Warszawa 1928.

Oleszko A., Pełnomocnictwo do udziału w przetargu, „Rejent” 2005/10.

Pazdan M., O rolach, w jakich może występować prokurent przy dokonywaniu czynności prawnych, „Rejent” 2003/12.

Pazdan M. [w:] System Prawa Prywatnego, t. 2, Prawo cywilne – część ogólna, red. Z. Radwański, Warszawa 2008.

Promińska U. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Część ogólna, red. P. Księżak, M. Pyziak-Szafnicka, LEX 2014.

Rudnicki S. [w:] S. Dmowski, S. Rudnicki, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga pierwsza. Część ogólna, Warszawa 2006.

Rudnicki S., Trzaskowski R. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Księga pierwsza. Część ogólna, red. J. Gudowski, LEX 2014.

Siemiątkowski T., Prokura w spółkach prawa handlowego, Warszawa 1999.

Studzińska J., Dopuszczalność udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez prokurenta pracownikowi przedsiębiorstwa [w:] Sine ira et studio. Księga jubileuszowa dedykowana Sędziemu Jackowi Gudowskiemu, red. T. Ereciński, P. Grzegorczyk, K. Weitz, Warszawa 2016.

Szumański A. [w:] Prawo spółek, red. S. Włodyka, Kraków 1991, 1996.

Szwaja J., Ustanowienie, udzielenie oraz odwołanie prokury przez spółkę handlową, „Prawo Spółek” 2003/7–8.

Szwaja J. [w:] S. Sołtysiński, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks handlowy. Komentarz, t. 1, Warszawa 1997.

Wajda D., Prokura – problemy praktyczne, „Przegląd Prawa Handlowego” 2008/6.

Widerski P., Udzielenie prokury przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą – uwagi na tle nowelizacji Kodeksu cywilnego z 6.3.2018 r. (cz. I), „Monitor Prawniczy” 2018/15.

Widerski P., Udzielenie prokury przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą – uwagi na tle nowelizacji Kodeksu cywilnego z 6.3.2018 r. (cz. II), „Monitor Prawniczy” 2018/16.