przeglad prawa publicznego no

Ocena stopnia implementacji przepisów dotyczących inwentaryzacji przyrodniczej na przykładzie wybranych przedsiębiorstw realizujących infrastrukturę strategiczną

 

 

 

 

 

 

Artur Kawicki
doktor nauk o ziemi, Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy
ORCID: 0000-0002-1439-9484

Ocena stopnia implementacji przepisów dotyczących inwentaryzacji przyrodniczej na przykładzie wybranych przedsiębiorstw realizujących infrastrukturę strategiczną

Rola inwentaryzacji przyrodniczej znacząco wzrosła od kiedy pojęcie to wprowadzono do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Celem niniejszej publikacji było sprawdzenie czy podmioty odpowiedzialne za realizację infrastruktury strategicznej prawidłowo wdrażają przepisy nowelizacji obowiązującej od 1.01.2017 r. Niestety analiza odpowiednich dokumentów przetargowych doprowadziła do wykrycia szeregu nieprawidłowości. Przede wszystkim okazało się, że wbrew prawu inwentaryzacja przyrodnicza jest przez większość inwestorów pomijana lub marginalizowana. Z kolei w przypadku sektorów, które postanowiły uregulować tę kwestię, wykryto szereg luk i nieprawidłowości. Biorąc pod uwagę możliwe konsekwencje tego stanu rzeczy, zalecono doprecyzowanie przepisów, względnie opracowanie wytycznych urzędowych, zwłaszcza w zakresie przedmiotu, harmonogramu czy metod inwentaryzacji przyrodniczych. Równolegle konieczne wydaje się poprawienie funkcjonujących wytycznych branżowych.

Słowa kluczowe: inwentaryzacja przyrodnicza, ocena oddziaływania na środowisko, infrastruktura strategiczna

 

dr Artur Kawicki
Institute of Environmental Protection – National Research Institute
ORCID: 0000-0002-1439-9484

Assessment of the degree of implementation of the provisions regarding environmental inventory based on the example of selected enterprises implementing strategic infrastructure

The role of environmental inventory has increased significantly since the concept was introduced into the Act on sharing information on the environment and its protection, public participation in environmental protection and environmental impact assessment. The purpose of this publication was to check whether the entities responsible for the implementation of strategic infrastructure correctly implement the provisions of the amendment in force since 01/01/2017. Unfortunately, the analysis of the relevant tender documents led to the detection of a number of irregularities. First of all, it turned out that, contrary to the law, environmental inventory is bypassed or marginalised by most investors. At the same time, in the case of sectors that decided to regulate this issue, a number of loopholes and irregularities were found. Considering the possible consequences of this state of affairs, it was recommended to clarify the provisions or develop official guidelines, especially in the scope of the subject, schedule or methods of environmental inventory. At the same time, it seems necessary to improve the existing industry guidelines.

Keywords: environmental inventory, environmental impact assessment, strategic infrastructure

Bibliografia:

Antolak M., Praktyka ochrony środowiska w sporządzaniu gminnych dokumentów planistycznych – na wybranych przykładach, „Problemy ekologii krajobrazu” 2011/31.
Bohatkiewicz J. (red.), Podręcznik dobrych praktyk wykonywania opracowań środowiskowych dla dróg krajowych, Kraków 2008.
Chylarecki P., Sikora A., Cenian Z. (red.), Monitoring ptaków lęgowych. Poradnik metodyczny dotyczący gatunków chronionych Dyrektywą Ptasią, Warszawa 2009.
Chylarecki P., Kajzer K., Polakowski M., Wysocki D., Tryjanowski P., Wuczyński A., Wytyczne dotyczące oceny oddziaływania elektrowni wiatrowych na ptaki (projekt), Warszawa 2011.
Dubel K., Powszechna inwentaryzacja przyrodnicza i jej wykorzystanie przy typowaniu obszarów i obiektów przyrodniczo cennych, „Problemy ekologii krajobrazu” 1997/1.
Florkiewicz E., Elementy przyrodnicze w ocenach oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem najnowszych wymagań prawnych, LEX 2017.
FundEko Korbel, Krok-Baściuk Sp.J., Raport końcowy. Weryfikacja założeń prognozy oddziaływania na środowisko Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Warszawa 2011.
Górska M., Chylarecki P., Selva N., Opinia Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków nt. „Raportu o Oddziaływaniu na Środowisko obwodnicy Augustowa w ciągu drogi krajowej nr 8” opracowanego przez DHV Polska Sp. z o. o., Trzcianne – Warszawa – Kraków 2009.
Jackowiak B., Ratyńska H., Szwed W., Wojterska M., Wpływ infrastruktury transportowej na siedliska i roślinność: metodyczne podstawy analizy i próba oceny [w:] Oddziaływanie infrastruktury transportowej na przestrzeń przyrodniczą, red. B. Jackowiak, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, Warszawa – Poznań – Lublin 2007.
Jermaczek A., Pawlaczyk P., Stańko R., Możliwości inwentaryzacji miejsc ważnych dla ochrony różnorodności biologicznej na podstawie kryteriów geobotanicznych, „Przegląd Przyrodniczy” 1995/3–4.
Kawicki A., Skuteczność ochrony przyrody na terenie województwa lubelskiego w kontekście wybranych projektów inwestycyjnych ubiegających się o dofinansowanie z funduszy Unii Europejskiej, rozprawa doktorska, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Lublin 2016.
Kepel A. (red.), Tymczasowe wytyczne dotyczące oceny oddziaływania elektrowni wiatrowych na nietoperze, http://www.oddzialywaniawiatrakow.pl/upload/file/371.pdf.
Kistowski M., Struktury i przepływy informacji przyrodniczej dla potrzeb planowania przestrzennego, „Człowiek i Środowisko” 2003/1–2.
Kistowski M., Mieńko W., Inwentaryzacja przyrodnicza – struktura i źródła informacji oraz metody jej realizacji [w:] Inwentaryzacja przyrodnicza i ekologia krajobrazu, red. S. Krysiak, Łódź 1999.
Kosieradzka-Federczyk A., Ocena oddziaływania na środowisko – najczęściej występujące błędy w postępowaniu, LEX 2012.
Kurek R.T., Rybacki M., Sołtysiak M., Ochrona dziko żyjących zwierząt w projektowaniu inwestycji drogowych. Problemy i dobre praktyki. Poradnik ochrony płazów, Bystra 2011.
Łukaszewska (Drelich) P., Wysocki C., Waloryzacja fitocenoz dla potrzeb planowania przestrzennego, „Problemy ekologii krajobrazu” 2009/23.
Maćkowiak-Pandera J., Ocena oddziaływania autostrady na biotopy i krajobrazy: czy istnieje międzynarodowy model metodyczny? [w:] Oddziaływanie infrastruktury transportowej na przestrzeń przyrodniczą, red. B. Jackowiak, Warszawa – Poznań – Lublin 2007.
Makomaska-Juchiewicz M. (red.), Monitoring gatunków zwierząt. Przewodnik metodyczny. Część I, Warszawa 2010.
Makomaska-Juchiewicz M., Baran P. (red.), Monitoring gatunków zwierząt. Przewodnik metodyczny. Część II i III, Warszawa 2012.
Mróz W. (red.), Monitoring siedlisk przyrodniczych. Przewodnik metodyczny. Część I, II, III, Warszawa 2010, 2012.
Nowakowski J.J., Dulisz B, Borowiec M., Furmankiewicz J., Lewandowski K., Metody Monitoringu i inwentaryzacji zasobów przyrodniczych [w:] Ocena oddziaływania na środowisko i monitoring przyrodniczy, red. E. Biesiadka, J.J. Nowakowski, Olsztyn 2013.
Perzanowska J. (red.), Monitoring gatunków roślin. Przewodnik metodyczny. Część I, II i III, Warszawa 2010, 2012.
Samitowski G., Wymogi w zakresie autorstwa raportu o oddziaływaniu na środowisko – kontrowersje, „Przegląd Prawa Publicznego” 2012/11.
Sikora A., Chylarecki P., Meissner W., Neubauer G. (red), Monitoring ptaków wodno-błotnych w okresie wędrówek, Warszawa 2011.
Skrobacka J., Opracowania ekofizjograficzne w procesie oceny oddziaływania na środowisko jako narzędzie budowy systemu zarządzania środowiskiem przez samorząd terytorialny. Refleksje z doświadczeń w administracji samorządu miejskiego w Kielcach, „Problemy ekologii krajobrazu” 2005/12.
Solon J., Sikorski P., Zasady ochrony krajobrazowej na gruntach prywatnych w parkach narodowych (na przykładzie obrębów ewidencyjnych Bryzgiel i Krusznik w Wigierskim Parku Narodowym), „Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody” 2007/2.
Southwood T.R.E., Henderson P.A., Ecological methods, Wiley Blackwell 2016.
Stryjecki M., Mielniczuk K., Wytyczne w zakresie prognozowania oddziaływań na środowisko farm wiatrowych, Warszawa 2011.
Śliwa J., Raport oddziaływania na środowisko jako dowód w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, „Samorząd Terytorialny” 2015/9.
Wałkowski D., Nowe przepisy o treści raportów o oddziaływaniu na środowisko, „Co do zasady. Prawo nie tylko dla przedsiębiorcy” 2016.
Wojciechowski K., Wdrażanie idei korytarzy ekologicznych, „Problemy ekologii krajobrazu” 2004/14.


Tomasz Srogosz
doktor habilitowany, profesor Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Wydział Prawa, Administracji i Stosunków Międzynarodowych, Katedra Prawa Międzynarodowego Publicznego
ORCID: 0000-0001-9753-8920

Systemy żywnościowe w kontekście Zrównoważonych Celów Rozwoju – kilka uwag w czasie pandemii

Pandemia koronawirusa spowodowała implozję społeczeństw, jednostek lokalnych i państw. Zamknęły one granice przed światem. Handel i gospodarka zostały zamrożone. Ludzie zaczęli bać się o swoje bezpieczeństwo żywnościowe, a w konsekwencji postanowili zrobić zapasy żywności. Państwa próbowały uspokoić sytuację, a ich przedstawiciele oświadczali, że dla każdego jest wystarczająco dużo żywności. Mimo to konieczne jest rozważenie kwestii bezpieczeństwa żywnościowego w sytuacjach kryzysowych, takich jak pandemia. Czy liberalny model międzynarodowego handlu żywnością oparty na gospodarstwach należących do międzynarodowych korporacji i na peryferyjnych hipermarketach jest wystarczający do zagwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego? Należy zastanowić się nad alternatywnymi systemami żywnościowych opartymi na zrównoważonym rozwoju i suwerenności żywnościowej. Lokalne zrównoważone systemy żywnościowe mogą zapewnić bezpieczeństwo w sytuacjach kryzysowych, takich jak pandemia lub wojna. Złożone są z krótkich łańcuchów żywności, które są sprzeczne z modelem bezpieczeństwa żywności WTO. Dlatego są lepszą opcją, gdy rynki żywnościowe z długimi łańcuchami dostaw zagrożone są nadzwyczajnymi sytuacjami. Społeczności lokalne mogą ustanowić takie systemy, które są w stanie zagwarantować bezpieczeństwo żywnościowe i zapewnić poczucie, że mają sprawy w swoich rękach.

Słowa kluczowe: pandemia, bezpieczeństwo żywnościowe, system żywnościowy, zrównoważony rozwój, społeczność lokalna

 

dr hab. prof. KAAFM Tomasz Srogosz
Andrzej Frycz Modrzewski Krakow University, Faculty of Law, Administration and International Relations, Department of Public International Law
ORCID: 0000-0001-9753-8920

Food systems in the context of Sustainable Development Goals – a few remarks during a pandemic

The coronavirus pandemic has caused an implosion of societies, administrative units and states. They closed their borders to the world. Trade and economies have been frozen. People began to fear for their food security and, as a consequence, decided to buy in bulk. States tried to calm the situation and authorities stated that there was enough food for everyone. Still, it is necessary to consider food security issues in crisis situations, such as a pandemic. Is the liberal model of international food trade based on farms belonging to international corporations and on peripheral hypermarkets sufficient to guarantee food security? Alternative food systems based on sustainability and food sovereignty should be considered. Local sustainable food systems can provide security in crisis situations, such as a pandemic or a war. They are composed of short food chains, contrary to the WTO food security model. Therefore, they are a better option when food markets with long supply chains are at risk of extraordinary situations. Local communities can set up such systems that are able to guarantee food security and ensure that they are in control of the situation.

Keywords: pandemic, food security, food system, sustainable development, local community


Bibliografia:

Agreement on Agriculture, Marrakesh, 15.04.1994, Agreement establishing the World Trade Organization, Annex 1A, „United Nations Treaty Series” vol. 1867, s. 410.
Agreement on Application of Sanitary and Phytosanitary Measures, Marrakesh, 15.05.1994, Agreement establishing the World Trade Organization, Annex 1A, „United Nations Treaty Series” vol. 1867, s. 493.
Ciechanowicz-McLean J., Nyka M., Międzynarodowa koncepcja zrównoważonego rozwoju w dokumentach Organizacji Narodów Zjednoczonych. Od Sztokholmu (1972) do drugiej konferencji w Rio de Janeiro (2012) [w:] Prawo organizacji międzynarodowych wobec problemów współczesnego świata. Księga jubileuszowa dedykowana pani Profesor Genowefie Grabowskiej, red. B. Mikołajczyk, J. Nowakowska-Małusecka, Bydgoszcz‒Katowice 2014.
FAO, Food for the Cities, http://www.fao.org/3/a-ak824e.pdf.
FAO CWFS, Food Losses and Waste in the Context of Sustainable Food Systems. A Report of the High Level Panel of Experts on Food Security and Nutrition, Rzym 2014, http://www.fao.prg/3/a-i3901e.pdf.
Food Security, „Policy Brief” 2006/2, http://www.fao.org/fileadmin/templates/faoitaly/documents/pdf/pdf_Food_Security_Cocept_Note.pdf.
Global Report on Food Crises 2018, Food Security Information Network 2018.
Gołębiewski J., Systemy żywnościowe w warunkach gospodarki cyrkularnej. Studium porównawcze krajów Unii Europejskiej, Warszawa 2019.
Hoornweg D., Munro-Fauro P., Urban Agriculture for Sustainable Poverty Alleviation and Food Security, FAO, http://www.fao.org/fileadmin/templates/FCIT/PDF/UPA_-Wbpaper-Final_October_2008.pdf.
Jasionkowski R., Lewandowska-Czarnecka A., The Potential of Urban Agriculture for Sustainability of Cities in Poland, „Ecological Questions” 2016/24.
Kenig-Witkowska M.M., Koncepcja „sustainable development” w prawie międzynarodowym, „Państwo i Prawo” 1998/8.
Kenig-Witkowska M.M., Prawnomiędzynarodowa koncepcja sustainable development z perspektywy prac Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego [w:] Prawo międzynarodowe. Księga pamiątkowa prof. Renaty Szafarz, red. J. Menkes, Warszawa 2007.
Lang T., Barling D., Food Security and Food Sustainability: Reformulating the Debate, „The Geographical Journal” 2012/4(178).
Lu Ch., Grundy S., Urban Agriculture and Vertical Farming [w:] Earth Systems and Environmental Sciences, Reference Module, red. S.A. Elias, Elsevier 2017.
Matysik-Pejas R., Cieślik J., Borecka A., Sowula-Skrzyńska E., Lokalne systemy żywnościowe i ich znaczenie dla obszarów wiejskich, „Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu” 2017, t. XIX, z. 5.
Michalczyk J., Znaczenie lokalnej żywności oraz krótkich łańcuchów dostaw w kształtowaniu zrównoważonego rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich w Unii Europejskiej, „Ekonomia Międzynarodowa” 2017/17.
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie bardziej zrównoważonych systemów żywnościowych (opinia rozpoznawcza), https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52016AE0232&from=EN.
Resolution adopted by the General Assembly on 25 September 2015, Transforming our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development, A/RES/70, https://sustainabledevelopment.un.org/index.php?page=view&type=111&nr=8496&menu=35.
Rome Declaration on World Food Security, World Food Summit 13‒17 November 1996, http://www.fao.org/3/w3613e/w3613e00.htm.
Sakson-Boulet A., Głód jako współczesny problem globalny, Toruń 2015.
Srogosz T., Międzynarodowe prawo żywnościowe, Warszawa 2020.
Voluntary Guidelines to Support the Progressive Realization of the Right to Adequate Food in the Context of National Food Security, adopted by the 127th Session of the FAO Council, http://www.fao.org/3/a-y7937e.pdf.


Kazimierz Bandarzewski
doktor habilitowany, adiunkt w Katedrze Prawa Samorządu Terytorialnego, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Jagielloński
ORCID: 0000-0002-8783-8820

Dostęp działki budowlanej do drogi publicznej

Dostęp terenu planowanej inwestycji do drogi publicznej stanowi warunek udzielenia decyzji ustalającej warunki zabudowy, jak i pozwolenia na budowę. W przypadku, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ustalenia tego planu powinny gwarantować dostęp każdego terenu przeznaczonego pod budownictwo do drogi publicznej. Dostęp ten może być albo bezpośredni, albo pośredni. Bezpośredni dostęp oznacza, że inwestor może zarówno faktycznie, jak i zgodnie z prawem bezpośrednio komunikować się (przejeżdżać, przechodzić) z drogi publicznej na teren nieruchomości, na której projektuje inwestycję. Dostęp pośredni oznacza dostęp poprzez drogę wewnętrzną, ustanowioną służebność drogową, jak też posiadanie przez inwestora innego tytułu prawnego pozwalającego na poruszenie się po cudzym terenie celem skomunikowania z drogą publiczną. Tylko w przypadku dostępu za pośrednictwem drogi wewnętrznej inwestor na etapie ustalają warunków zabudowy nie musi wykazywać się posiadaniem tytułu prawnego pozwalającego na poruszenie się po takiej drodze. Na etapie składania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia inwestor tytuł prawny zezwalający mu na przejazd drogą wewnętrzną powinien mieć.

Słowa kluczowe:  decyzja ustalająca warunki zabudowy, decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, dostęp do drogi publicznej, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, droga wewnętrzna, służebność drogowa

 

dr hab. Kazimierz Bandarzewski
Assistant Professor at the Department of Local Government Law, Faculty of Law and Administration, Jagiellonian University
ORCID: 0000-0002-8783-8820

Access of a building plot to a public road

Access of a planned investment area to a public road is a condition for granting the decision determining the land development and management conditions as well as the building permit. If a local spatial development plan is in force in a given area, the provisions of this plan should guarantee access of each area designated for construction to a public road. This access can be either direct or indirect. Direct access means that the investor can actually and lawfully commute (by vehicle, by foot) from the public road to the investment area. Indirect access means access via an internal road, established servitude of passage, as well as the investor's possession of another legal title allowing to move around on other people's territory in order to get to a public road. Only in the case of access via an internal road, the investor at the stage of determining the land development and management conditions does not need to have a legal title to make use of such a road. At the stage of submitting the application for a building permit or submitting the notification, the investor should have the legal title authorising him to make use of the internal road.

Keywords: decision determining the land development and management conditions, decision on the location of a public purpose investment, access to a public road, local spatial development plan, internal road, servitude of passage

Bibliografia:

Bojarski M., Warunki techniczne i usytuowanie budynków. Zagadnienia administracyjnoprawne, Warszawa 2009.
Buczyński K., Dziedzic-Bukowska J., Jaworski J., Sosnowski P., Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2014.
Despot-Mładanowicz A. [w:] Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz aktualizowany, red. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, LEX/el. 2019.
Izdebski H., Zachariasz I., Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2013.
Jaroszyński K., Niewiadomski Z., Szmytt A., Złakowski Ł., Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, Warszawa 2019.
Leoński Z., Szewczyk M., Kruś M., Prawo zagospodarowania przestrzeni, Warszawa 2019.
Nowak M.J., Decyzja w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zmiany w zagospodarowaniu przestrzennym, Warszawa 2017.
Nowak M.J., Olech Z., Dąbrowski B., Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2012.
Plucińska-Filipowicz A. [w:] Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz aktualizowany, red. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, LEX/el. 2019.
Radziszewski E., Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Przepisy i komentarz, Warszawa 2006.
Robaszewska R., Płoszka M., Kałuża D., Decyzja o warunkach zabudowy, Warszawa 2014.
Rychter A.R., Ustawa o drogach publicznych. Komentarz, LEX/el. 2019.
Skowrońska E. [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I, red. K. Pietrzykowski, Warszawa 1997.
Zwolak S., Posiadanie dostępu do drogi jako przesłanka uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, „Przegląd Prawa Publicznego” 2019/11.


Michał Dymiński
radca prawny, współzałożyciel i Zastępca Kierownika Centrum Badań nad Prawnymi Aspektami Technologii Blockchain
Dominik Ferenc
doktorant na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, Inspektor ochrony danych Uniwersytetu Warszawskiego

RODO w „łańcuchu bloków”

Zagadnieniem, które obecnie cieszy się szerokim zainteresowaniem, jest relacja występująca między przepisami ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, tzw. RODO, a innowacyjną technologią m.in. służącą do przechowywania i upubliczniania danych, jaką jest blockchain. Czy RODO i blockchain mogą być ze sobą kompatybilne? Generalnie podejście do niniejszego zagadnienia jest rozpatrywane albo w postaci absolutnego braku zgody na wykorzystywanie blockchain przy przetwarzaniu danych osobowych albo postaci dostrzegania w technologii łańcucha bloków nowatorskiego rozwiązania w celu zapewnienia anonimowości użytkowników. Główną oś sporu miedzy RODO i blockchain stanowią kwestie dotyczące ustalenia administratora danych i realizacji praw osób, których dane dotyczą, co z uwagi na konstrukcję rozproszonego rejestru, jakim jest blockchain, nie jest łatwe do zrealizowania. Rozwiązaniem, które może załagodzić podejście do kwestii przetwarzania danych osobowych w blockchain, jest indywidualne podejście do każdego procesu, a tym samym projektu związanego z wykorzystywaniem danych. Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy technologia łańcucha bloków jest rozwiązaniem, które nie podlega rygorom RODO, natomiast wskazuje, gdzie prawo należy poddać kolejnej analizie.

Słowa kluczowe: administrator, anonimowość, blockchain, dane osobowe, łańcuch bloków, ochrona danych, RODO, zasady prywatności

 

Michał Dymiński
legal advisor, co-founder and Deputy Head of the Centre for Research on the Legal Aspects of Blockchain Technology
Dominik Ferenc
PhD student, Faculty of Law and Administration at the University of Warsaw, Data Protection Officer of the University of Warsaw

GDPR in “blockchain technology”

An issue that currently enjoys widespread interest is the relationship between the provisions of the General Data Protection Regulation, (GDPR) and innovative technology, such as that used for storing and publishing data, i.e. blockchain. Can RODO and blockchain be compatible with each other? In general, the approach to this issue is considered either in the form of an absolute disagreement with the use of blockchain technology in processing personal data or in the form of perceiving blockchain technology as an innovative solution to ensure the anonymity of users. The main sticking points between GDPR and blockchain technology are issues regarding the determination of the data administrator and the implementation of the rights of data subjects, which, due to the design of blockchain as a distributed register, is not easy to implement. A solution that can appease the approach to the issue of processing personal data in blockchain is an individual approach to each process, and thus a project related to the use of data. One cannot unequivocally answer the question whether blockchain technology is a solution that is not subject to the requirements of the GDPR, but it is possible to indicate where the law should be subjected to further analysis.

Keywords: administrator, anonymity, blockchain, personal data, data protection, GDPR, privacy principles

Bibliografia:

Barta P., Kawecki M., Rozporządzenie UE w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych. Komentarz, red. P. Litwiński, Warszawa 2018.
CNIL, BLOCKCHAIN Solutions for a responsible use of the blockchain in the context of personal data, 2018, https://www.cnil.fr/sites/default/files/atoms/files/blockchain_en.pdf.
Czarnecki J., Kto jest administratorem danych osobowych na blockchainie?, https://newtech.law/pl/kto-jest-administratorem-danych-osobowych-na-blockchainie/.
De la Torre L.F., Blockchain: Challenges and solutions for compliance with the GDPR, https://medium.com/golden-data/blockchain-challenges-and-solutions-for-compliance-with-the-gdpr-c354987f8fae.
Finck M., Blockchain and General Data Protection Regulation, Bruksela 2019.
Gupta M., Blockchain for dummies, Nowy Jork 2018.
Kasireddy P., Fundamental challenges with public blockchains, https://medium.com/@preethikasireddy/fundamental-challenges-with-public-blockchains-253c800e9428.
Kawecki: RODO sprostało inteligentnym licznikom. Czas na blockchain, https://biznesalert.pl/rodo-blockchain-cybersec/ (dostęp 29.10.2019 r.).
Lovegod B., Exploring the compatibility of GDPR and Blockchain. Report, https://static1.squarespace.com/static/5a5ffdce51a584632ed4e3dd/t/5b90d7c0562fa7cd991212ec/1536219073478/GDPR+and+blockchain+report.pdf.
Padł mit anonimowości bitcoina. NSA była w stanie śledzić użytkowników kryptowaluty, „dziennik.pl”, https://technologia.dziennik.pl/internet/artykuly/571243,padl-mit-anonimowosci-bitcoina.html.
Pierwsze kroki: Co to jest Bitcoin?, https://bitcoin.pl/co-to-jest-bitcoin/.
Steliński A., Nichol P.B., Blockchain – wyjaśniamy w 10 minut, https://www.computerworld.pl/news/Blockchain-wyjasniamy-w-10-minut,406709.html.
Szczerbowski J.J., Lex Cryptographia, Warszawa 2018.
Żółtek S., wypowiedź podczas konferencji – „Blockchain – prawo, technologia, biznes”, Warszawa 7.06.2019 r.


Kamil Klonowski
doktor nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Postępowania Administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego
ORCID: 0000-0001-9511-9917

Charakter administracyjnej sprawy mediacyjnej

W opracowaniu podjęto próbę znalezienia cech, które mogą stanowić kryteria wyróżnienia tych spośród spraw administracyjnych rozstrzyganych w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w których mediacja jest możliwa i zasadna z punktu widzenia realizacji art. 13 § 1 k.p.a. Kluczowe w tym zakresie jest stwierdzenie perspektyw zakończenia jej w sposób określony w art. 96a § 3 k.p.a., czyli przez wydanie decyzji akceptowalnej przez strony postępowania albo zawarcie ugody administracyjnej. W opracowaniu podjęto próbę zastosowania różnych kryteriów, tj. tryby uruchamiania, przedmiot postępowania, zaawansowanie postępowania wyjaśniającego i układy podmiotowe. W oparciu o nie poszukiwany jest „potencjał mediacyjny” spraw administracyjnych.

Słowa kluczowe: mediacja administracyjna, mediacyjny potencjał sprawy administracyjnej

 

dr Kamil Klonowski
Assistant Professor at the Department of Administrative Procedure of the Jagiellonian University
ORCID: 0000-0001-9511-9917

The nature of an administrative mediation case

The study attempts to find features that may constitute criteria for distinguishing those administrative cases resolved based on the provisions of the Polish Code of Administrative Procedure, in which mediation is possible and reasonable from the point of view of the implementation of Art. 13 § 1 of the Polish Code of Administrative Procedure. The key in this respect is to determine the prospects of completing mediation in the manner specified in Art. 96a § 3 of the Polish Code of Administrative Procedure, i.e. by issuing a decision acceptable to the parties of the proceedings or by entering into an administrative settlement. The study attempts to apply various criteria, i.e. manners of commencing, the subject of the proceedings, the state of progress of explanatory proceedings, and different categories of participants. Based on these, the “mediation potential” of administrative cases is being sought.

Keywords: administrative mediation, the mediation potential of an administrative case

Bibliografia:

Firlus J.H., Klonowski K., Mediacja w ogólnym postępowaniu administracyjnym, „Casus” 2017/3.
Kiełkowski T., Sprawa administracyjna, Kraków 2003.
Kocot-Łaszczyca A., Łaszczyca G., Mediacja w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2018.
Lambert K.A., Fundamentals of Alternative Dispute Resolution, „Franchise Law Journal” 1992/4.
Mincer M., Uznanie administracyjne, Toruń 1983.
Szpor A., Mediacja w prawie administracyjnym [w:] Mediacje. Teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Warszawa 2018.
Wegner-Kowalska J., Koncepcja włączenia instytucji mediacji do kodeksu postępowania administracyjnego, “Przegląd Prawa Publicznego” 2016/11
Wegner-Kowalska J., Mediacja w sprawach administracyjnych – pytania i wątpliwości, „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” 2017/6.
Wilbrandt-Gotowicz M. [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. M. Wróbel, M. Jaśkowska, Warszawa 2018.
Woś T., Pojęcie „sprawy” w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, „Acta Universitatis Wratislaviensis. Prawo” 1990, tom CLXVIII, nr 1022.
Woś T., System postępowań administracyjnych [w:] Postępowanie administracyjne, red. T. Woś, Warszawa 2017.
Zimmermann J., Prawo administracyjne, Warszawa 2018.


Karol Flisek
magister prawa, doktorant w Katedrze Prawa Administracyjnego, Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Jagielloński, aplikant adwokacki w Krakowskiej Izbie Adwokackiej, pod opieką prof. dr. hab. Jana Zimmermanna przygotowuje rozprawę doktorską na temat: „Współdziałanie w administracji publicznej”
ORCID: 0000-0003-3179-8863

Europejska współpraca administracyjna

W artykule rozważana jest wprowadzona stosunkowo niedawno do polskiego Kodeksu postępowania administracyjnego konstrukcja prawna europejskiej współpracy administracyjnej, zawarta w rozdziale VIIIa tego aktu prawnego. Zakres badawczy nie ogranicza się jednak jedynie do kwestii proceduralnych, a regulacja polskiego prawa traktowana jest w zasadzie jako emanacja przepisów prawa europejskiego. Analizę rozpoczyna ustalenie podstaw prawnych europejskiej współpracy administracyjnej – zarówno w kontekście ogólnych regulacji prawa pierwotnego Unii Europejskiej, jak i bardziej szczegółowych wskazań prawa wtórnego. Celem nakreślenia normatywnego kształtu konstrukcji dalsze rozważania skupiają się odpowiednio wokół płaszczyzny podmiotowej i przedmiotowej konstrukcji (cele, jakie przyświecają prawodawcy przy jego regulacji oraz formy współpracy). Druga część artykułu analizuje właściwą regulację Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącą europejskiej współpracy administracyjnej.

Słowa kluczowe: prawo europejskie, współdziałanie w administracji publicznej, postępowanie administracyjne, integracja europejska, autonomia proceduralna państw członkowskich Unii Europejskiej

  

mgr Karol Flisek
PhD student at the Department of Administrative Law, Faculty of Law and Administration, Jagiellonian University, trainee solicitor at the Krakow District Chamber of Solicitors, currently working on a doctoral dissertation entitled “Administrative Cooperation” under the supervision of dr. hab. Jan Zimmermann
ORCID: 0000-0003-3179-8863

European Administrative Cooperation

The article discusses the legal structure of European administrative cooperation, introduced relatively recently to the Polish Code of Administrative Procedure, contained in chapter VIIIa of this legal act. The scope of the analysis is not limited to only procedural issues, however, and the regulation of Polish law is treated in principle as an emanation of European law. The analysis begins with establishing the legal basis for European administrative cooperation – both in the context of the general regulations of primary law of the European Union and more detailed indications of secondary law. In order to outline the normative shape of the structure, further considerations focus respectively on the subject and object plane of the structure (the goals of the legislator in its regulation and forms of cooperation). The second part of the article examines the proper regulation of the Code of Administrative Procedure regarding European administrative cooperation.

Keywords: European law, cooperation in public administration, administrative procedure, European integration, procedural autonomy of European Union Member States


Bibliografia:

Barcz J., Górka M., Wyrozumska A., Instytucje i prawo Unii Europejskiej, Warszawa 2015.
von Danwitz T., Ritgen K., Europäisches Verwaltungsrecht, Berlin–Heidelberg 2006.
Hauser R., Niewiadomski Z., Wróbel A. (red.), System prawa administracyjnego, t. 3, Europeizacja prawa administracyjnego, Warszawa 2014.
Hauser R., Niewiadomski Z., Wróbel A. (red.), System prawa administracyjnego, t. 9, Prawo procesowe administracyjne, Warszawa 2017.
Hauser R., Wierzbowski M. (red.), Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2018.
Kowalik-Bańczyk K., Szwarc-Kuczer M., Wróbel A. (red.), Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komentarz, t. 2, Art. 90–222, Warszawa 2012, LEX nr 445599.
Przybysz P.M., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2018, LEX nr 10597.
Wegner-Kowalska J., Europejska współpraca administracyjna w projekcie reformy kodeksu postępowania administracyjnego, „Europejski Przegląd Sądowy” 2016/6.
Wierzbowski M., Hofmann H.C.H., Schneider J.-P., Ziller J. (red.), ReNEUAL. Model kodeksu postępowania administracyjnego Unii Europejskiej, Warszawa 2015.
Wróbel A., Jaśkowska M., Wilbrandt-Gotowicz M., Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2018, LEX nr 10736.


Michał Wszołek
doktorant Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie
ORCID: 0000-0001-7574-4846

Postępowanie uproszczone a cele postępowania administracyjnego

Autor udziela odpowiedzi na pytanie: czy postępowanie uproszczone służy jako instrument do osiągania celów postępowania administracyjnego? Aby to uczynić, autor analizuje niektóre zagadnienia związane z postępowaniem uproszczonym: zagadnienie fakultatywności urzędowych formularzy, zagadnienie ograniczeń postępowania wyjaśniającego oraz zagadnienie szybkości postępowania uproszczonego w świetle interesu indywidualnego i interesu publicznego. Artykuł zawiera wykładnię relewantnych dla powyższych zagadnień przepisów prawa wspartą poglądami wyrażonymi w literaturze prawniczej, ocenę dotyczących postępowania uproszczonego przepisów prawa, a także zawiera postulaty de lege ferenda dotyczące problemów występujących w regulacji postępowania uproszczonego. Artykuł traktuje również o zagadnieniu wpływu zasady prawdy obiektywnej na sposób rozumienia przepisów prawa dotyczących postępowania uproszczonego. Autor ponadto wyraża swoją opinię w przedmiocie, czy postępowanie uproszczone powinno być szeroko wykorzystywane.

Słowa kluczowe: postępowanie uproszczone, cele postępowania administracyjnego, szybkość postępowania

 

Michał Wszołek
PhD student at the Andrzej Frycz Modrzewski Krakow University in Krakow
ORCID: 0000-0001-7574-4846

Simplified proceedings and the objectives of administrative proceedings

The author answers the question: do simplified proceedings serve as an instrument to achieve the objectives of administrative procedure? In order to do so, the author analyses some issues related to simplified proceedings, such as: the optionality of official forms, the limitations of explanatory proceedings, and the speed of simplified proceedings in the light of individual and public interest. The article contains an interpretation of the legal provisions relevant to the above issues supported by the views expressed in the legal literature, an assessment of the legal provisions on simplified proceedings, and also de lege ferenda postulates regarding the problems occurring in the regulation of simplified proceedings. The article also deals with the issue of the impact of the principle of objective truth on the understanding of legal provisions regarding simplified proceedings. The author also shares his opinion on the issue whether simplified proceedings should be widely used.

Keywords: simplified proceedings, purposes of the administrative procedure, speed of proceedings

Bibliografia:

Adamiak B., Borkowski J., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019.
Gajewski S., Kodeks postępowania administracyjnego. Nowe instytucje. Komentarz do rozdziałów 5a, 8a, 14 oraz działów IV i IIIa KPA, Warszawa 2017.
Hauser R., Wierzbowski M. (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2018.
Kędziora R., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017.
Klat-Wertelecka L., Knysiak-Sudyka H., Model administracyjnego postępowania uproszczonego, „Państwo i Prawo” 2016/7.
Kmieciak Z., Koncepcja trybu uproszczonego w postępowaniu administracyjnym ogólnym, „Państwo i Prawo” 2014/8.
Kmieciak Z., Chrościelewski W. (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019.
Knysiak-Sudyka H. (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019.
Kotulska M., Czas a postępowanie administracyjne [w:] Kodyfikacja postępowania administracyjnego na 50-lecie k.p.a., red. J. Niczyporuk, Lublin 2010.
Krzykowski P., Funkcje zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego [w:] Kodyfikacja postępowania administracyjnego na 50-lecie k.p.a., red. J. Niczyporuk, Lublin 2010.
Okoń M., Postępowanie uproszczone w Kodeksie postępowania administracyjnego po nowelizacji, „Radca Prawny. Zeszyty naukowe” 2017/2(11).
Piecha J., Milczące załatwienie sprawy w kodeksie postępowania administracyjnego – rewolucja czy nie?, „Radca Prawny. Zeszyty naukowe” 2017/2(11).
Przybysz P., Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017.
Tarno J.P., Piątek W. (red.), System Prawa Administracyjnego Procesowego. Tom II. Część 2. Zasady ogólne postępowania administracyjnego, Warszawa 2018.
Woś T. (red.), Postępowanie administracyjne, Warszawa 2017.
Zimmermann J., Aksjomaty postępowania administracyjnego, Warszawa 2017.
Zimmermann J., Aksjomaty prawa administracyjnego, Warszawa 2013.
Zimmermann J., Prawo administracyjne, Warszawa 2014.


Paulina Jabłońska
studentka prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
ORCID: 0000-0002-2648-6462

Zakres prezydenckiego prawa łaski. Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 17.07.2018 r., K 9/17

Artykuł obejmuje krytyczny komentarz do wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego prawa łaski. W glosowanym orzeczeniu Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zakres prezydenckiego prawa łaski, o którym mowa w art. 139 Konstytucji RP, obejmuje także abolicję indywidualną. W konsekwencji za dopuszczalne Trybunał uznał zastosowanie aktu łaski wobec osoby oskarżonej o popełnienie przestępstwa, tj. na etapie poprzedzającym wydanie prawomocnego wyroku. W glosie omówione zostały dwa problemy. Po pierwsze, wskazano na błędy, jakie popełnił Trybunał, dokonując wykładni Konstytucji. W ocenie autorki Trybunał Konstytucyjny naruszył podstawowe kanony interpretacyjne, co delegitymizuje uzyskany przez niego rezultat wykładni. Po drugie, postawiono także zarzut przekroczenia konstytucyjnych granic władzy publicznej poprzez nieuzasadnione poszerzenie zakresu uprawnień Prezydenta. Zdaniem autorki stosowanie przez Prezydenta abolicji indywidualnej narusza kompetencje władzy sądowniczej. W podsumowaniu zasygnalizowano również konsekwencje glosowanego wyroku dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw jednostki.

Słowa kluczowe: prawo łaski, wykładnia Konstytucji, zakres władzy Prezydenta, Trybunał Konstytucyjny

 

Paulina Jabłońska
law student at the Faculty of Law and Administration of the Jagiellonian University
ORCID: 0000-0002-2648-6462

The scope of a presidential pardon. Gloss to the judgement of the Constitutional Tribunal of 17 July 2018, Kp 9/17

The article includes a critical commentary on the Constitutional Tribunal's judgement regarding a presidential pardon. In the ruling discussed, the Constitutional Tribunal stated that the scope of a presidential pardon, referred to in Art. 139 of the Constitution of the Republic of Poland, also includes individual abolition. Consequently, the Tribunal declared it to be admissible to apply a presidential pardon to a person accused of a crime, i.e. at the stage preceding the issuance of a final judgment. The gloss discusses two problems. First, the errors made by the Tribunal in interpreting the Constitution were pointed out. In the author's assessment, the Constitutional Tribunal violated the basic interpretive canons, which delegitimises the interpretation result obtained. Second, it is also pointed out that the constitutional boundaries of public authority have been exceeded by an unjustified extension of the scope of the President's powers. According to the author, individual abolition by the President violates the powers of the judiciary. The final part of the article points to the consequences of the discussed judgement for the protection of constitutional freedoms and rights of the individual.

Keywords: right of pardon, interpretation of the Constitution, scope of presidential powers, Constitutional Tribunal

Bibliografia:

Duda A., Wąglorz. A., Zakres przedmiotowy prawa łaski z art. 139 Konstytucji (o niedopuszczalności stosowania abolicji indywidualnej), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2016/1.
Florczak-Wątor M., Abolicja indywidualna a prawo łaski Prezydenta. Glosa do wyroku TK z 17.07.2018 r., K 9/17, LEX/el. 2018.
Masternak-Kubiak M., Glosa do uchwały siedmiu sędziów SN z 31 maja 2017 r. (sygn. akt. I KZP 4/17), „Przegląd Sejmowy” 2017/6.
Morawski L., Wykładnia w orzecznictwie sądów. Komentarz, Toruń 2002.
Sarnecki P., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz do przepisów, Kraków 2000.
Tuleja P. [w:] Konstytucja RP, t. 1, Komentarz art. 1–86, red. M. Safjan, L. Bosek, Warszawa 2016.
Wiszowaty M.M., Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów SN z 31.05.2017 r., sygn. akt. I KZP 4/17.Granice prezydenckiego prawa łaski, „Przegląd Konstytucyjny” 2017/4.
Zajadło J., Wykładnia wroga wobec Konstytucji, „Przegląd Konstytucyjny” 2018/1.